„Nie była aktorką, która potrzebowała dystansu ani pomnika. Miała rzadką umiejętność bycia blisko człowieka — bez wysiłku, bez pozy, bez zawodowej maniery. Kiedy pojawiała się na ekranie albo scenie, człowiek wierzył jej natychmiast”
„Jest takie określenie, które dzisiaj już rzadko jest używane, ale to był dobry człowiek. Kiedyś o kimś takim mówiło się prawy człowiek. I dlatego mnie będzie go bardzo brakowało ”
„Janusz Michałowski był wspaniałym, bardzo spokojnym, opanowanym i rzeczowym aktorem. Zawodowcem na najwyższym poziomie”
„Orliński wykracza poza ramy stylistyki późnoromantycznej, podkreślając charakterystyczne rytmy prezentowanych kompozytorów. W zróżnicowanym gatunkowo programie z energią i precyzją towarzyszył mu Michał Biel”
„Po zakończeniu II wojny światowej Łódź przeżywała swoje wielkie chwile. Miała szansę, by zostać stolicą Polski. Tak się nie stało, ale tutaj przez trzy powojenne lata autentycznie biło kulturalne serce kraju”
„Jednym z programów, z których jestem najbardziej dumna, jest Teatr za złotówkę, realizowany przez Teatr im. Jaracza w Olsztynie. Dzieci i młodzież z małych miejscowości, także z terenów wykluczonych, mogą przyjeżdżać do teatru. W ubiegłym roku był to Teatr Jaracza, w tym roku dołącza Teatr im. Aleksandra Sewruka w Elblągu”
„Gdyby osadzić rywalizację Festiwalu Sztuki Aktorskiej w nomenklaturze sportowej, to trzeba byłoby od razu napisać, że zwykłe podium, złożone z trzech stopni, jest stanowczo za małe dla zwycięzców tegorocznego konkursu”
„Sztuka nie musi być optymistyczna, ale prawdziwa i zwracać uwagę na to, co ważne. Nawet jeśli skryta jest pod płaszczykiem baśni o czarodziejskim flecie. Ale proszę się nie martwić, w tym całym galimatiasie świata Plagi jest też promyk nadziei, a daje ją oczywiście miłość”
„Czy rzeczywiście można zignorować całą sferę prywatną odtwórczyni Szimeny, Balladyny, Fedry, Marii Stuart czy Marii Tudor? Nie zadać pytania o relacje między życiem a sztuką? Nie wniknąć w ludzkie doświadczenie, które może być jednym z budulców roli? ”
„Teatr Wielki w Poznaniu konsekwentnie prowadzi proces wzbogacania repertuaru operowego i baletowego o nowe tytuły. W sezonie 25/26, dzięki realizacji programu Zamówienia kompozytorskie, najważniejszym wydarzeniem w tym obszarze była prapremiera opery Dorian Gray Elżbiety Sikory w reżyserii Davida Pountneya i pod muzycznym kierownictwem Jacka Kaspszyka”
„Jeszcze nie otrząsnęliśmy się ze sposobu odbudowywania kultury po pandemii dzięki programowi KPO dla Kultury (...) a już (...) dowiadujemy się o jednej z najważniejszych ustaw dotyczących środowiska artystycznego. Nie, nie – problem tej ustawy nie polega na wprowadzaniu dopłat, a na wizji człowieka, która za nią stoi”
„Historia opowiada o fotografce, która sama staje się ofiarą przemocy. Ważny jest ten moment odwrócenia perspektywy, ale też kwestia traumy i obecności przemocy w społeczeństwie. To interesujące również w kontekście greckiej tragedii, bo spektakl jest w pewnym sensie odbiciem Filokteta Sofoklesa”
„Nieco stanąłem w biegu. Nie robię już 44 przedstawień w ciągu 10 lat (...). Tak, to starość – zwierzał się 81-letni Jerzy Jarocki starszemu o kilka lat Tadeuszowi Różewiczowi”
„Z pozoru rzecz wygląda na prostą. Można przecież bez ryzyka błędu podsumować Piotra Fronczewskiego krótko i kategorycznie – to wielki aktor, trudno powiedzieć, ilu jeszcze mamy tej samej miary. Z drugiej strony władca masowej wyobraźni – Kleks, Franek Kimono, Szpicbródka. Ale im dalej w las, tym trudniej. Tym więcej zagadek”
„Czuliśmy dumę, że Polak pokazał tak niezwykłe, przejmujące kino. A w ogóle być w Cannes to ogromne przeżycie. Nasz film Spiritus Sanctus w reżyserii Michała Toczka dostał się do konkursu głównego filmów krótkometrażowych. Z 3186 filmów nadesłanych w tym roku na konkurs filmów krótkometrażowych wybrano 10. Gram w nim główną rolę”
„6 czerwca 1936 r. urodził się Roman Wilhelmi, który już w szkole teatralnej powtarzał: Kocham siebie w tym zawodzie. Nie kocham teatru ani filmu. Lubię to. Urodziłem się po to, by grać duże rzeczy. Dlatego chcę być aktorem. Trzeba mieć na to siłę i ja ją mam”
„Otwieramy drzwi dla wszystkich. Taka jest nasza idea, żeby włączać wszystkich do dialogu, do przeżywania najwyższej jakości sztuki teatralnej”
„Sienkiewicz w teatrze przestał być pomnikiem, a stał się materiałem do sprawdzenia. Współczesne realizacje nie tyle go wystawiają, co testują: rozbrajają mit, przepisują go na nowe języki albo pokazują jego mechanizmy. Co dziś jeszcze działa w tej literaturze – i dlaczego? ”
„Osobiście nie widzę powodu, by udawać, że te dzieła nie istnieją albo przestać po nie sięgać tylko dlatego, że trwa wojna. Czechow nie czerpie z tego żadnych korzyści, minęło ponad siedemdziesiąt lat od jego śmierci. To po prostu wielka literatura. Oczywiście trzeba być ostrożnym, żeby nie znaleźć się — świadomie lub nie — po niewłaściwej stronie konfliktu”
„W teatrze trzeba iść naprzód, a więc przekraczać granice. Można to robić jednak tylko wtedy, gdy szanuje się ludzi, z którymi się pracuje — i to uważam za najważniejszą zasadę”
