Żadna rewolucja jeszcze nie zaczęła się w teatrze

„Bunt artystów był spontaniczną reakcją środowisk kulturalnych i naukowych również na wprowadzenie w Polsce stanu wojennego 13 grudnia 1981 roku. Akcja, wspierana przez aktorską Solidarność, była szczególnie widoczna w radiu i telewizji, z których zniknęła większość znanych twarzy”

Bogini i podchorąży. Pallas Atena i Piotr Wysocki na plakacie Ferdynanda Ruszczyca

„W 1930 roku przypadała setna rocznica wybuchu powstania listopadowego. Teatr na Pohulance w Wilnie przygotowywał z tej okazji „Noc listopadową” Stanisława Wyspiańskiego, a kierujący wówczas sceną Aleksander Zelwerowicz zaprosił do współpracy Ferdynanda Ruszczyca. Malarz przygotował scenografię i kostiumy, zaprojektował także plakat zapowiadający przedstawienie”

Pozew w sprawie serialu „Ołowiane dzieci"

„Pozew odnosi się do występującej w serialu Ołowiane dzieci postaci prof. Krystyny Berger, granej przez Agatę Kuleszę. Przedstawiciele Netfliksa twierdzą, że Berger jest fikcyjną postacią i nie stanowi odpowiednika prof. Bożeny Hager-Małeckiej. Innego zdania są bliscy prof. Hager-Małeckiej. Według nich twórcy przedstawili krzywdzący wizerunek ich babci”

Od spojrzenia w ciemność zaczęła się historia polskiego plakatu teatralnego

„W cyklu Plakat teatralny tygodnia, realizowanym przez portal Teatr dla Wszystkich we współpracy z Muzeum Plakatu w Wilanowie, przedstawiamy najstarszy polski plakat teatralny zachowany w kolekcji Muzeum. To jedyny plakat zaprojektowany przez Stanisława Wyspiańskiego, uznawany zarazem za pierwszy polski artystyczny plakat teatralny”

Performans wulnerabilności

„Performatywna obecność cierpienia, którego nie da się przezwyciężyć (oczyścić i oswoić), nie tylko nie pozwala widzom uodpornić się na cierpienie, ale ma też dać im energię do stawiania oporu. Tak oto w Matkach manifestuje się wulnerabilność jako ucieleśniona bezbronność, która stanowi nie tylko podstawowy warunek egzystencji, ale także nową wspólnotę, która opiera się na solidarnej relacyjności”

Czy w teatrze można powiedzieć „nie”?

„Nie jest jednym z najważniejszych słów w procesie teatralnym. Mówię to nie dlatego, że chcę budować teatr oparty na odmowie, ale dlatego, że bez możliwości powiedzenia nie trudno mówić o prawdziwej zgodzie, a tym samym o wolności artystycznej”

Każdą premierę przeżywał razem z aktorami. Ostatnie dni wyjątkowej wystawy

„Tadeusz Link od 1958 roku dokumentował spektakle Teatru Wybrzeże, fotografował przedstawienia w Operze Bałtyckiej, Teatrze Muzycznym, Teatrze Miniatura. Doskonale wiedział, czemu mają służyć te fotografie. Zdawał sobie sprawę z tego, że ostatecznie to one zostaną jako jedyne świadectwo teatru, który odchodzi w niepamięć. Czuł, że tworzy teatralne dziedzictwo”

Ryszard Smęda: Mój Kończak, którym debiutowałem, był partią dość mocną

„Ryszard Smęda - bas, baryton, związany z Operą Nova od 50 lat. Tu debiutował, tu zagrał w kilkudziesięciu realizacjach oper, operetek i musicali. Znany ze znakomitych kreacji ról charakterystycznych”