Miasto Łódź jak ziemia obiecana

„Krzysztof Tubilewicz w swoim słuchowisku obficie wykorzystał archiwalne nagrania Historii Mówionej Muzeum Kinematografii w Łodzi, zapiski Andrzeja Wajdy z Notesów, wypowiedzi aktorów: Wojciecha Pszoniaka, Daniela Olbrychskiego i Andrzeja Seweryna”

,,Desiderium seniorum’’, czyli rzecz o występkach i rozkoszach voyeryzmu

„Historia Zuzanny i obrazów z jej wizerunkiem to w pewien sposób historia świata mężczyzn. Często pełna szarości, niejednoznaczna, bo choć od mężczyzn Zuzanna zaznała krzywdy, ale i mężczyzna stanął w jej obronie. To najczęściej mężczyźni oddają w arcydziełach malarskich jej tragiczną historię, ale zarazem na powrót wystawiają Zuzannę na upokorzenie podglądactwa”

Umowę z teatrem kazał rozwiązać minister kultury

„Żył tylko 44 lata, mimo to zdążył zagrać w ponad 50 filmach i serialach. Pamiętamy go m.in. jako Sturmfuhrera Stedtke w Stawce większej niż życie, wachmistrza Kalitę w serialu Czterej pancerni i pies czy Sitarza w Czarnych chmurach. Zdobył też uznanie publiczności teatralnej”

Ciężka lekkość Mateusza Pakuły

„Pomimo tematów żywcem wyjętych z pogranicza kryzysu, w tych dramatach jest jakaś lekkość. To rzadkość, a może wręcz odmiana w czasach, gdy od każdego oczekuje się kategorycznego zdania na każdy temat. Pakuła pokazuje, że można dumać nad tym, co się wokół nas dzieje, bez konieczności zajmowania frontu”

Ćwierć wieku własną drogą. Teatr, który nie podąża za modami

„Rzadko oglądam się za siebie. To zabawne, bo moje spektakle bardzo często dotyczą pamięci, ale sama nie mam specjalnej skłonności do rozpamiętywania przeszłości. Bardziej interesuje mnie to, co przede mną”

Reżyser, który był Polską; mija 10 lat od śmierci Andrzeja Wajdy

„W piątek mija 10 lat od śmierci Andrzeja Wajdy, w marcu reżyser obchodziłby setne urodziny. Z tej okazji Senat RP ustanowił rok 2026 Rokiem Wajdy – w uznaniu jego dokonań jako współtwórcy polskiej szkoły filmowej oraz kina moralnego niepokoju, które zdefiniowały polską pamięć historyczną i współczesną tożsamość kulturową”

NIe zdrabniać do dzieci

„Uważam, że w teatrze nie można mówić o muzyce dla dzieci jako jakimś odrębnym gatunku. Muzyka w teatrze jest zawsze sługą narracji. I to, jaką funkcję w spektaklu dla młodego widza będzie przejmować, zależy od umowy między reżyserem a kompozytorem. Ten proces niczym nie różni się od umowy, którą podejmujemy pracując na scenie dramatycznej dla dorosłych”

„Lalka” kontra „Lalka”

„Amplifikacja, niczym na warsztatach z psychologii zorientowanej na proces, jest u Maślony jednym z podstawowych zabiegów konstrukcyjnych, który wprawia akcję w ruch”