Niebo i piekło -  Prosper Mérimée

Czas akcji: bliżej nieokreślony - czasy monarchii i Inkwizycji.

Miejsce akcji: Walencja, Hiszpania.

Obsada: 2 role męskie, 1 rola kobieca.

Druk: maszynopis w bibliotece Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Komedia w jednym akcie.

Dona Urraca de Pimentel jest niewiastą majętną i pobożną; jej mąż przebywa w Nowym Świecie. Jeśli pod jego nieobecność Dona Urraca pozwala się pieścić i całować Don Pablo Romero, to tylko po to, by mieć sposobność, aby go nawrócić... Chcąc odpokutować za grzechy, hojnie obdarowuje kościół, a w szczególności swojego spowiednika, Fray Bartolomeo. Posyła mu wino, cygara, srebrne kandelabry. Fray Bartolomeo nie tylko nie stroni od rozkoszy podniebienia, ale i od innych uciech cielesnych; spowiadając urodziwą niewiastę nalega, by przysunęła się bliżej i położyła "rączkę" na jego dłoni. Ksiądz jest chciwy, próżny i daleki od pobożności; w trakcie spowiedzi dba wyłącznie o zabezpieczenie własnych interesów.

Fray Bartolomeo i Don Pablo Romero wiedzą, że są rywalami. Don Pablo prosi, by Dona Urraca odprawiła swojego spowiednika, lecz kobieta nie zgadza się, gdyż Fray Bartolomeo służy radą również jej mężowi. Spowiednik każe kobiecie zamknąć drzwi przed Don Pablem, jednak Doni Urrace udaje się wyjednać zgodę na widywanie Don Pabla obietnicą przesłania kolejnego kosztownego prezentu. Spowiednik, będący jednocześnie inkwizytorem, dopytuje się, czy Don Pablo nie jest aby autorem złośliwego pamfletu wymierzonego w króla. Dona Urraca zaprzecza, niechcący jednak zdradza, że coś wie o pamflecie. Wychodząc, Fray Bartolomeo niby mimo woli upuszcza portret Don Pabla, który dała mu Dona Belisa, prosząc, by wrzucił go do morza. Zgodnie z przewidywaniem przebiegłego księdza, Dona Urraca dochodzi do wniosku, że Don Pablo zdradzał ją z Doną Belisą i w akcie zemsty demaskuje go jako autora pamfletu.

Wkrótce żałuje pochopnego odwetu - Don Pablo zostaje skazany na śmierć. Dona Urraca próbuje go ratować; udaje jej się wyprosić dla niego ułaskawienie, pod warunkiem, że Don Pablo wstąpi do klasztoru. Mężczyzna woli jednak umrzeć niż zostać mnichem; Dona Urraca odwiedza go w więzieniu. Don Pablo nie wie, że kochanka wydała go w ręce Inkwizycji. Podejrzewa o to przyjaciela, Don Augustina, współautora pamfletu, jednak nie chce go wydać. Okazuje się, że Don Pablo nie zdradził Doni Urraci, lecz odszedł dla niej od Dony Belisy; ofiarował jej swój portret nim poznał swą obecną kochankę. Dona Urraca czuje się winna; przyznaje się, że wydała Don Pabla Inkwizycji, lecz Don Pablo wybacza jej wspaniałomyślnie. Kobieta namawia kochanka, by nałożył jej suknie i uciekł w kobiecym przebraniu. Don Pablo uświadamia jej jednak, że inkwizytorzy mogą ją powiesić zamiast niego. Dona Urraca podaje mu sztylet, radząc, by zabił Fray Bartolomeo, lecz Don Pablo nie chce splamić swoich rąk ludzką krwią. W końcu kobieta sama zadaje cios sztyletem i pomaga Don Pablo w ucieczce, każąc mu przywdziać szaty inkwizytora.