teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Wiktor Osiecki

nie żyje
ur. 1905-05-06, Belgrad
zm. 1977-05-23, Warszawa

Biografia

OSIECKI Wiktor (6 V 1905 Belgrad - 1977 Warszawa), kierownik muz. teatru. Był synem Stefana O., pianisty estradowego, i Vuki (Wiktorii) z domu Oresković, mężem Marii ze Sztelmanów (ślub w 1935), ojcem poetki Agnieszki O., potem mężem aktorki i śpiewaczki Józefiny Pellegrini. Po śmierci matki, w 1911 przyjechał do Lwowa. Podczas I wojny świat., stracił ojca. Od 1916 grał w orkiestrach kinowych; w tym czasie ukończył gimn. we Lwowie, nast. studiował grę na fortepianie w konserwatorium w Wiedniu. Od 1927 występował jako pianista w kawiarniach i lokalach rozrywkowych: do 1933 we Lwowie (Cassino de Paris, Ba­gatela), nast. w Warszawie (Adria, Bristol, SiM) oraz w Krakowie, Katowicach (1934-35) i Zakopanem (1937-38). Od listopada 1933 do marca 1934 był (wraz z Z. Białostockim) kier. muz. Warsz. t. rewiowego Praskie Oko. Jako pianista i akompaniator wyjeżdżał na występy za granicę (Austria, Węgry, Włochy, Niemcy, Czechosłowacja). Podczas II wojny świat. przebywał w Warszawie; był współudziałowcem kawiarni artyst. Watra (1941-43); grał w kawiarniach, występował w jawnym t. Figaro; w 1941 był aresztowany za granie melodii polskich. Po powstaniu warsz. wywieziony na roboty do Sankt Polten w Austrii, w kwietniu 1945 wrócił do Warszawy. W 1945-51 pracował znów jako pianista i muzyk w kawiarniach. Od maja 1951 związany był z ARTOS-em, występował także w 1952-53 jako aktor i śpiewak; był też m.in. instruktorem zespołu estradowego przy Urzędzie Rady Ministrów. Od maja 1954 do końca 1956 był pianistą, podlegającego ARTOS-owi, T. na Żoliborzu (od lipca 1954 pn. T. Estrada). Od 1 I 1957 związał się z T. Buffo (w 1958 połączony z T. Syrena) od sez. 1958/59 do przejścia na emeryturę 1 I 1972 był w T. Syrena kier. muzycznym. Komponował (czasem pod pseud. Ostoja) muzykę do programów składanych, rewii i komedii ( np. "Baloniki, baloniki", "Hrabina z importu") tego teatru, opracował muzycznie większość jego przedstawień. W 1967 był też kier. muz. kabaretu U Lopka. Należał do grupy artystów, którzy przez długie lata nadawali ton stylowi rozrywki w T. Syrena.

Bibl.: Almanach 1976/77; Rendez-vous z Syreną; Sempoliński Wielcy artyści; Pam. Teatr. 1963 z. 1-4 s. 202; Życie Warsz. 1977 nr 122, 126; Afisze, programy, IS PAN; Akta T. Syrena Warszawa; Akta, ZUS Warszawa; Infor­macje córki, Agnieszki Osieckiej, Warszawa.

Film.: Materiały - Archiwum TVWarszawa.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.