Zofia Jaroszewska

nie żyje
ur. 1902-09-25, Irbita
zm. 1985-09-25, Kraków

Biografia

Zofia Jaroszewska, zam. Friedrich (25 IX 1902 Irbit na Uralu - 25 IX 1985 Warszawa), aktorka, pedagog. Ukończyła pensję Zofii Kurmanowej w Warszawie, w 1921 była słuchaczką Warszawskiej Szkoły Dramatycznej, w 1922 ukończyła Oddział Dramatyczny przy Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Podczas studiów zagrała w filmie "Zazdrość" (1922), a następnie "Bożyszcze" (1923). W l. 1923-25 grała w T. Polskim w Wilnie (debiutowała rolą Elsinoe w "Irydionie" Krasińskiego), w sez. 1925/26 w T. im. Słowackiego w Krakowie, 1926/27 w T. Narodowym w Warszawie, po czym już na stałe wróciła do zespołu T. im. Słowackiego w Krakowie (l. 1927-39). W 1933 występowała gościnnie z zespołem krak. we Lwowie. W 1938 otrzymała Złoty Wawrzyn Akademicki PAL. W czasie okupacji niem. była urzędniczką w elektrowni. Po wojnie grała nadal na scenach krak.: w T. im. Słowackiego (1945, sez. 1945/46), T. Dramatycznych (1946-54), Starym T. (sez. 1954/55), T. im. Słowackiego (1955-57), ponownie w Starym T. (1957-61) i T. im. Słowackiego (1961-72). Już po przejściu na emeryturę (1 X 72) zagrała Julię w "Coctail-party" Eliota z okazji jubileuszu 50-lecia pracy scenicznej (7 X 72). Później przez kilka lat grała jeszcze gościnnie w Starym T. Demeter w "Nocy listopadowej" Wyspiańskiego (prem. 13 I 74). W swym niezmiernie bogatym dorobku aktorskim miała m.in. role: Ofelia ("Hamlet" Shakespeare'a), Amelia ("Mazepa" Słowackiego), Balladyna ("Balladyna" Słowackiego), Beatrix Cenci, (Słowackiego), Eliza ("Pygmalion" Shawa), Maria ("Warszawianka" Wyspiańskiego), Fedra ("Fedra" Racine'a), Radczyni ("Wesele" Wyspiańskiego), Pani Soerensen ("Niemcy" Kruczkowskiego), Lubow ("Lubow Jarowaja" Treniewa), Pani Warren ("Profesja pani Warren" Shawa), Raniewska ("Wiśniowy sad" Czechowa), George Sand ("Lato w Nohant" Iwaszkiewicza), tytułowa w "Elżbiecie królowej Anglii" Brucknera. W l. 1963-72 uczyła gry aktorskiej w krak. PWST. 10 IV 78 otwarto w Muzeum Teatralnym w Krakowie wystawę poświęconą jej życiu i działalności z okazji jubileuszu 55-lecia pracy artystycznej. 24 VI 84 w Galerii T. im. Słowackiego odbyła się uroczystość zawieszenia portretu aktorki, pędzla Anny Skraszanki-Szusterowej (1937). Była członkiem zasłużonym SPATiF-ZASP.

Źródło: Almanach sceny polskiej 1985/86. Tom XXVII. Wydawnictwo Naukowe PWN - Warszawa 1993.

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.