teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Lidia Zamkow

nie żyje
ur. 1918-07-15, Rostów
zm. 1982-06-19, Warszawa

Biografia

Lidia Zamkow, 1°v Świderska, 2°v Słomczyńska (15 VII 1918 Rostów - 19 VI 1982 Warszawa), aktorka, reżyser, kier. art. teatru, pedagog. Przed wojną rozpoczęła studia medyczne, a od 1937 równocześnie uczęszczała na wydz. sztuki aktorskiej PIST w Warszawie. W czasie okupacji hitlerowskiej była słuchaczką tajnego PIST. W 1944 prowadziła w Krakowie z Janem Swiderskim konspiracyjny teatrzyk - wystawili "Freuda teorię snów" Cwojdzińskiego. Po wyzwoleniu obydwoje znaleźli się w T. Wojewódzkim w Białymstoku, gdzie występowali m.in. w "Uciekła mi przepióreczka" Żeromskiego (IX-XI 44), następnie przeszli do zespołu T. Wojska Polskiego w Lublinie (XI 44-145), potem Łodzi (1945-48). Grała m.in. Isię ("Wesele" Wyspiańskiego), Esterkę ("Uczeń diabła" Shawa), Elicję ("Celestyna" Rojasa). W 1946 zdała aktorski egzamin ZASPu i rozpoczęła studia reżyserskie w łódź. PWST (ukończone w 1948). Warsztatem reż. było przedst. "Omyłki" wg Prusa w T. Powszechnym TUR w Łodzi (19 II 48). W l. 1949-52 grała i reżyserowała w T. im. Słowackiego w Krakowie, od maja 1953 do listopada 1954 sprawowała kier. art. T. Wybrzeże w Gdańsku, następnie grała i reżyserowała w T. Wojska Polskiego, potem Dramatycznym w Warszawie (1954-57), ponownie w T. im. Słowackiego w Krakowie (sez. 1957/58), w Starym T. (1958-64) i znów T. im. Słowackiego (1964-72). W l. 1972-74 była reżyserem T. Studio w Warszawie. W następnych l. współpracowała gościnnie z t. w różnych miastach, m.in. w Katowicach, Lublinie, Olsztynie, Łodzi, ponadto z ośrodkami TV w Warszawie i Katowicach ("Król Edyp" Sofoklesa, "Sława i chwała" Iwaszkiewicza, "Matka Courage i jej dzieci" Brechta). Ważniejsze role: Komisarz ("Tragedia optymistyczna" Wiszniewskiego), Klara Zachanassian ("Wizyta starszej pani" Dürrenmatta), tytułowa w "Matce Courage" Brechta, Cezonia ("Kaligula" Camusa), Lady Makbet ("Makbet" Szekspira). Reżyserowała, poza wymienionymi m.in. "Imiona władzy" Broszkiewicza, "Na dnie" Gorkiego, "Sen" Dostojewskiego, "Wesele" Wyspiańskiego, "Zmartwychwstanie" Tołstoja, "Komu bije dzwon" Hemingwaya, "Lot nad kukułczym gniazdem" Keseya-Wassermana. Stworzyła własny t. małych form, prezentowała monodramy (np. "Urodziła się jak wróbel") lub spektakle z udziałem Leszka Herdegena (np. "Jest w piekle miejsce zwane", "Pamiętnik z powstania warszawskiego"). W l. 1950-53 wykładała w krakowskiej PWST.

Źródło: Almanach Sceny Polskiej 1981/82

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.