teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Władysław Staszewski

nie żyje
ur. 1905-04-22, Mława
zm. 1959-11-08, Kraków

Biografia

STASZEWSKI Władysław (22 IV 1905 Mława - 8 XI 1959 Kraków), aktor. Był synem Jana i Marii S. W 1928 ukończył szkołę dram. w Warszawie; 23 VI uczestniczył w popisie szkolnym. Debiutował w Łodzi w roli Filona ("Balladyna"). W 1928-31 występował w łódz. T. Miej­skim, 1931-36 w T. im. Słowackiego w Krakowie, 1936-38 w Wilnie, 1938-39 we Lwowie, a od 1940 do 1941 w Grodnie i Białymstoku. W 1941 przedostał się do Warszawy i uczestniczył w walce podziemnej. Po powstaniu warsz. został wywieziony do obozu jenieckie­go w Bergen-Belsen. W 1945 zaczął występować w kie­rowanym przez L. Schillera t. obozowym w Lingen. Po powrocie do kraju w sez. 1945/46 należał do zespołu t. jeleniogórskiego. W 1946 przeniósł się do Łodzi i zaczął występować w T. im. Wojska Polskiego. Z po­wodu choroby (gruźlica gardła) musiał się na dwa lata wycofać ze sceny. Do T. im. Wojska Polskiego w Łodzi powrócił na sez. 1948/49. W sez. 1949/50 występował w T. Współczesnym w Warszawie, 1950-52 we wro­cławskich T. Dramatycznych, 1953-58 w T. Ateneum w Warszawie, potem w T. Powszechnym. Był członkiem Zarządu Głównego SPATiF. Miał "piękny głos, do­skonałą dykcję, temperament romantyczny" ("Teatr" 1960 nr 1). Grał m.in.: Świstaka ("Fircyk w zalotach"), Lelum ("Lilla Weneda"), Świstosa ("Krakowiacy i Górale"), Michała Kostylewa ("Na dnie"), Radosta ("Śluby panień­skie"), Henryka Topolskiego ("Lekkomyślna siostra"). Ostatnią jego rolą był Lord Cecil ("Elżbieta królowa Anglii"). Grał też w filmach.

Bibl.; Almanach 1959/60; Fredro na scenie (il.); Kaszyński: Teatr łódz.; Misiorny: Teatry Ziem Zachodnich; Pam. teatr. 1963 z. 1-4; Teatr 1960 nr 1 (il.); Trybuna Ludu 1959 nr 312; Afisze, programy, IS PAN.

Ikon.: J. Żebrowski: S. w roli (Sprawa rodzinna), karyk. rys. Express Wieczorny 1953 nr 1 i S. jako Pedagog (Muchy), ka­ryk., rys., repr., Express Wieczorny 1957 nr 70; Fot. w rolach - IS PAN, MTWarszawa, SPATiF.

Film: 1949 - Za wami pójdą inni; 1953 - Trzy opowieści (cz. I); 1956 -Wraki.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.