teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Henryk Ładosz

nie żyje
ur. 1902-10-18, Wrotnów
zm. 1979-10-16, Warszawa

Biografia

ŁADOSZ Henryk (18 X 1902 Wrotnów k. Małkini - 16 X 1979 Warszawa), aktor, recytator, reżyser. Był synem Ignacego Ł., kowala, i Justyny z Korzeniewskich; kilkakrotnie żonaty, najpierw z lite­ratką Janiną z Tołwińskich 2° v. Dziarnowską, po­tem m.in. z aktorkami: Barbarą Łukaszewską i Zofią Rusiecką. Studiował na Uniw. Warsz., w 1926 ukończył Oddział Dram. przy Konserwatorium Muz. w Warszawie, podobno występował krótko w T. Letnim. Pracę scen. (specjalizował się w teatrze dziecięcym, recytacji i prowadzeniu konferansjerki) łączył z działalnością społeczną, publicystyczną i pedagogiczną. Od 1927 współpracował stale z PR, m.in. w l. trzydziestych jako "wujaszek radiowy", na wiosnę 1945 dyr. audycji artyst. w Warszawie i nast. wieloletni współpracownik Red. Poezji i Prozy. W 1929-33 był aktorem i reżyserem warsz. t. dla dzieci Jaskółka, od 1933 do 1936 (lub dłużej) T. Lalek Baj; reżyserował tu "Cztery mile za piec", "Słoniątko", "Kłopoty, kłopoty z szukaniem roboty". Wiosną 1935 występował w t. dla dzieci Instytutu Reduty (głośny Jacuś w "Zabawie w króla"), na je­sieni t.r. w Turoniu w T. Ateneum. W 1. trzydzies­tych działał w amat., szczególnie szkolnym i ro­botniczym ruchu teatr., brał udział w akcjach teatralno-oświatowych, m.in. TUR, Instytutu T. Lu­dowych, Warsz. Spółdzielni Mieszkaniowej na Żo­liborzu, TPD i ZNP. Redagował wspólnie z J. Cierniakiem miesięcznik "Teatr w Szkole". Brał udział w wieczorach poetyckich lewicy literackiej. Podczas okupacji (jak podawał, z polecenia KC PPR) brał udział w konspiracyjnym ruchu kulturalnym w War­szawie, m.in. recytował na wieczorach lit., wystę­pował w "Szopce" granej dla dzieci Grochowa, pro­wadził pracę oświatowo-polityczną wśród młodzieży Żoliborza. Był też członkiem podziemnej Warsz.Rady Narodowej. Używał konspiracyjnego nazwiska Smuga. Po wojnie był radnym Rady Nar. m.st. Warszawy (1945-52) i kier. Wydz. Oświaty, Kul­tury i Sztuki tej Rady; w 1948-52 wicedyr. Szkoły Dram. T. Lalek. Równocześnie kontynuował dzia­łalność estradową na terenie całego kraju; współ­pracował z Warsz. Estradą Poetycką przy Miejskich T. Dramatycznych (1947), T. Komedii Muzycznej w Poznaniu (1957), T. Miniatury Estrady Domu Wojska Poi. (1961); brał udział w występach orga­nizowanych m.in. przez ARTOS, PPIE, Główny Zarząd Polityczny Wojska Polskiego. W 1957 od­wiedził z koncertami ośrodki polonijne we Francji. Od 1964 był rencistą, ale występował nadal. Po wojnie publikował m.in. w "Scenie i Widowni War­szawskiej", "Teatrze Ludowym" i "Teatrze Lalek". Był znanym i wziętym konferansjerem i recytato­rem, najczęściej prowadząc estradową "składankę" wplatał we własny tekst wiersze Mickiewicza i pol. poetów współczesnych; często brał udział w wie­czorach autorskich niektórych poetów (np. K.I. Gał-czyńskiego). Miał dar ekspresyjnego, barwnego (czasem używał onomatopei) podawania tekstu, ła­two nawiązywał kontakt z widownią.

Bibl.: Almanach 1979/80; Boy: Pisma t. 26 s. 558; Gajek: Brecht; Krasiński: Teatr Jaracza; Kwiatkowski: Tu PR War­szawa; Marczak-Oborski: Teatr czasu wojny; Sempoliński: Druga połowa; W kręgu Baja; Wilski: Szkolnictwo; Wodnarowie; Wysiński: ZASP; Stolica 1979 nr 49; Życie Warsz. 1979 nr 248; Akta (tu fot.), ZASP; Korespondencja, ręko­pisy (sygn. MT-D. 500 III, 266 IV), MTWarszawa.

Ikon.: Fot. - Arch. Dok. Mech., MTWarszawa.

Film.: Fragm. kronik i materiałów film. z 1946-67, Arch. WFD; Materiały - Archiwum TVWarszawa.. Nagrania: Rola - Arch. Dok. Mech.; Wypowiedzi i re­cytacje - Red. Dok. Inf. PR, Pol. Nagrania.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.