teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Wanda Bartówna

nie żyje
ur. 1917-06-21, Warszawa
zm. 1980-08-31, Warszawa

Biografia

BARTÓWNA Wanda, zamężna Gebethner (21 VI 1917 Warszawa - 31 VIII 1980 Warszawa), aktor­ka. Była córką Adama i Zofii Bartów. Po ukoń­czeniu szkoły średniej, uczyła się jako eksternistka i zdała egzamin aktorski w PIST. Debiutowała 8 VI 1937 w T. Kameralnym w Warszawie w komedii "Mecenas Bolbec i jego mąż". W T. Kameralnym występowała jeszcze w sez. 1937/38 i 1938/39, m.in. w rolach: Uczennicy ("Niewiniątka"), Niki Ker­czówny ("Głębia na Zimnej"), Mary ("Elżbieta królo­wa, kobieta bez mężczyzny"). Oceniana jako aktorka utalentowana, podobała się szczególnie w "Głębi na Zimnej", w której wg J.Parandowskiego "dała tchną­cy życiem i prawdą szkic młodej dziewczyny". W czerwcu 1939 brała udział w przedstawieniu War­sztatu Teatr. PIST-u w T. Narodowym występując w roli Izabeli ("Kobieta o małym sercu"). Współpra­cowała też z t. radiowym. W czasie okupacji niem. była kelnerką w kawiarni "Bodo"; w 1940 krótko występowała w jawnym T. Miasta Warszawy. W 1942 wyszła za mąż i do końca wojny nie praco­wała. Od czerwca 1945 należała do zespołu T. Mi­niatur Syrena w Łodzi, ale już od października t.r. i nast. w sez. 1945/46 była w T. Miejskim Komedia w Gdyni. Później występowała: w sez. 1946/47 w T. Aktorów Woj. Gdańskiego, 1947/48-1948/49 w T. Wybrzeże; nast. w Warszawie: w sez. 1950/51-1955/56 w T. Domu Wojska Pol., a 1956/57-1959/60 w T. Sensacji i T. Lalek Guliwer. Potem ustąpiła ze sceny; pracowała w Śródmiejskiej Spół­dzielni Mieszkaniowej w Warszawie. Po wojnie gra­ła m.in. takie role, jak: Hanka ("Moralność pani Dulskiej"), Justysia ("Mąż i żona"), Lola ("Strzały na ulicy Długiej"), Leosia ("Panie Kochanku"), Natalia ("Wassa Żeleznowa"), Aniela ("Wielki człowiek do ma­łych interesów"), Edyta ("Tajemniczy sobowtór"). Wy­stępowała też w filmach.

Bibl.: Almanach 1979/80; Hist. filmu t. 2 (il.), 3; Jewsie­wicki: Materiały; Kaszyński: Teatr łódz.; Marczak-Oborski: Teatr w Polsce 1918-39; J. Parandowski: Kiedy byłem recenzentem, Warszawa 1963; Słonimski: Gwałt; Szczep­kowska: 20 lat t. na Wybrzeżu (il.); Kur. Warsz. 1937 nr 158, 1939 nr 84, 150; Pam. Teatr. 1963 z. 1- 4 s. 186, 1973 z. 3-4 s. 485; Życie Warsz. 1980 nr 206, 213; Afisze i programy, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP.

Ikon.: Fot. - Arch. Dok. Mech., MTWarszawa.

Film.: 1938 - Moi rodzice rozwodzą się (f.), Strachy (f.), Za winy niepopełnione (f.); 1948 - Ostatni etap (f.); 1973 - Przeżyć dobrze jedno życie (d.); Fragm. kroniki film. z 1948, Arch. WFD. Nagrania: Role - Red. Dok. Inf. PR.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t. II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.