biografia | artykuły | archiwalia w IT
teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Michał Przybyłowicz

nie żyje
ur. 1864-01-13, Warszawa
zm. 1927-08-19, Warszawa

Biografia

PRZYBYŁOWICZ Michał, pseud. Przewuski (13 I 1864 Warszawa - 19 VIII 1927 Warszawa), aktor. Uczeń szkoły dram. E. Derynga, zaczął występować w jego zespole już w 1879 w Łodzi. W 1882 wystę­pował zapewne u J. Teksla, m.in. w Lublinie, a w 1884-85 w zespole J. Puchniewskiego, m.in. w warsz. t. ogr. Belle Vue i Eldorado oraz w Lublinie i wtedy używał pseud. Przewuski. Następnie przez rok służył w wojsku. W sez. 1886/87 podobno występował w t. pozn., w 1887 w "działówce" w Puławach, a w lecie w warsz. t. ogr. Nowy Świat. Od jesieni 1887 jako "wielce obiecujący komik" (wg określenia prasy) zaangażował się do t. krak., gdzie pozostał do 1889. W lecie 1889 występował w zespole J. Teksla w Odessie, w sez. 1889/90 u K. i S. Sarnowskich w Płocku, w 1890 w Ra­domiu w zespole M. Filippi-Jóźwiakowskiej i w warsz. t. ogr. Wodewil, w 1891 w warsz. t. ogr. Eldorado i Wodewil, w 1891-93 w t. poznańskim. Od 1893 do 1904 należał do zespołu T. Miejskiego w Krakowie (w 1900 i 1901 grał także w krak. T. Ludowym). Od 20 X do grudnia 1898 występował gościnnie w t. pozn., a w kwietniu 1902 w Sosnowcu. W T. Miejskim w Krakowie wystąpił ostatni raz 11 III 1904 w roli Króla Ćwieczka ("Kopciuszek"), później, sparaliżowany, przeszedł na emeryturę. Nie wycofał się jednak cał­kowicie z pracy artystycznej. Od września 1904 do sierpnia 1910 prowadził w Krakowie prywatną szkołę dram., której wychowankami byli m.in. J. Karbo­wski, E. Chaberski. W ostatnim okresie życia mieszkał w Nieporęcie k. Warszawy.

Jego warunki zewnętrzne określił K. Frycz: "wielka głowa, wydatny brzuch, cienkie nogi", uznając go jednocześnie za "dobrego aktora o szczerym, ciepłym tonie". W początkowym okresie zarzucano mu, że jego "vis comica zbyt monotonny znajduje wyraz w głosie, a zwłaszcza w ruchach" (J. Błeszyński). Z czasem został jednak zaliczony do czołowych sił t. krak. i stworzył szereg doskonałych postaci charakterystyczno-komediowych. Najlepsze z nich: Heliodor ("Marcowy kawaler"), Rejent ("Zemsta"), Kusy ("Zaczaro­wane koło"), Pagatowicz ("Grube ryby"), Poloniusz ("Hamlet"), Starosta ("Powrót posła"), Benet ("Pan Benet"), Kapelan ("Damy i huzary"), Kapciulewicz ("Mąż z grzecz­ności"), Klapkiewicz ("Przed ślubem"), Kultiapkin ("Tam­ten").

Bibl.: Błeszyński: Glikson s. 34-35; Filler: Melpomena; Frycz: O teatrze; Grzymała-Siedlecki: Pawlikowski (il.); Okręts. 385-386; EMTA 1889 nr 284; Kur. warsz. 1927 nr 228; Afisze, ISPAN; Mika.

Ikon.: K. Frycz: P. jako Stańczyk (Wesele), lit., 1904, Teka Melpomeny; K. Frycz: P. jako Piętro (Eros i Psyche), lit., 1904, Teka Melpomeny; S. Rzecki: P. jako Król Ćwie­czek (Kopciuszek), lit., 1904, Teka Melpomeny; Fot. pryw. i w rolach - Arch. m. Krakowa i woj. krak., IS PAN, MTWarszawa.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.