teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Michał Znicz

nie żyje

zm. 1943-12-24, Pruszków

Biografia

ZNICZ Michał, właśc. M. Feiertag (1888 Warszawa lub 1892 Połtawa - 24 XII 1943 Pruszków), aktor, reżyser. Był bratem -> Stanisława Z., mężem aktorki Janiny Morskiej. Uczestniczył w I wojnie świat., potem był w niewoli niemieckiej. Debiutował 16 II 1918 w warsz. t. Sfinks. Występował następnie na scenach warsz. t. rewiowych - Qui Pro Quo, Stańczyk, Niebieski Młyn, w 1923-25 w t. łódz., w sez. 1925/26 w T. im. Słowackiego w Krakowie, w 1927-29 ponownie w Łodzi, w 1929 w krak. t. Gong, w sez. 1930/31 reżyserował i występował w t. lwow., w sez. 1931/32 w Łodzi. W 1933 wrócił do Warszawy. Początkowo reżyserował w T. Kameralnym, potem występował na scenach T. Narodowego, Nowego i Letniego, a od 1935 do 1938 na scenach TKKT. Współpracował także z teatrzykami warsz. - Cyrulik Warszawski (1935, 1936, 1937), Wielka Rewia (1937), Małe Qui Pro Quo (1938), Buffo (1938), Wielka Rewia (1939). W czasie II wojny świat. przebywał początkowo w warsz. getcie biorąc udział w organizowanych tam przedstawieniach (m.in. Tea­trzyku Na Pięterku, Nowego Teatru Kameralnego i t. lalkowego przy ul. Leszno 14), potem ukrywał się w Pruszkowie. Podobno popełnił samobójstwo. Był jednym z popularniejszych aktorów komediowych. Zaczął karierę jako śpiewak rewiowy i aktor kaba­retowy, wkrótce jednak przeszedł do ról komediowych, a nawet dramatycznych. "Z upodobaniem grywał role serio. Udawały mu się zwłaszcza te, które są jakby przejściem od ról komicznych do poważniejszych" (A. Grzymała-Siedlecki). Do najbardziej znanych na­leżały: Szwejk ("Dzielny wojak Szwejk"), Owiczowicz ("Porwanie Sabinek"), Kukułka ("Cjankali"), Nos ("Wesele"), Organista ("Krysia"), Kaleb ("Świerszcz za kominem"). K. Krukowski wspomina, że był on "na scenie arcyludzko wzruszający i prosty w rolach małego, nie­szczęśliwego człowieka, wyrzuconego niewiadomo za co poza nawias wszystkiego, co ukochał, brutalnie zdeptanego przez życie i złych ludzi". Z. był również aktorem filmowym. Tabl. 96.

Bibl.: Dymek z papierosa s. 260-64; Fallek: Cztery rezony; Grzymała-Siedlecki: Świat aktorski; K. Krukowski: Moja Warszawka, Warszawa 1957 s. 74-76 (il.); Łoza: Czy wiesz I; Marczak-Oborski: Teatr czasu wojny; Sempoliński: Wielcy ar­tyści (il.); Teatr Miejski w Łodzi 1922-1927 [Łódź 1927; UJ; Wroczyński: Pół wieku; Ekran 1958 nr 38; Afisze, IS PAN.

Ikon.: Z. Nirnstein: Portret, karyk., rys. - MTWarszawa. Fot. pryw. i w rolach - IS PAN, MTWarszawa, SPATiF.

Film.: 1934 - Co mój mąż robi w nocy, Czarna perła, Młody las, Pieśniarz Warszawy; 1935 - Dodek na froncie, Dwie Joa­sie, Kochaj tylko mnie; 1936 - Jadzia, Jego wielka miłość, Pan Twardowski, Róża, Tajemnica panny Brinx; 1937 - Dyploma­tyczna żona, Niedorajda, Pani minister tańczy, Skłamałam; 1938 - Druga młodość, Robert i Bertrand, Zapomniana me­lodia; 1939 - Kłamstwo Krystyny, Przez łzy do szczęścia.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.