teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Józef Kostecki

nie żyje
ur. 1922-02-26, Kraków
zm. 1980-08-18, Warszawa

Biografia

KOSTECKI Józef Eugeniusz, właśc. J. Kostuch (26 II 1922 Kraków - 18 VIII 1980 Warszawa), aktor. Był synem Jana i Marii Kostuchów, mężem Hanny z Rudzińskich. W 1945 był słuchaczem Stu­dia Starego T. w Krakowie, nast. studentem wydz. aktorskiego PWST w Łodzi, który ukończył w 1948. W czasie studiów w 1945 występował już na scenie T. Polskiego w Poznaniu. W 1946-48 był aktorem T. Wojska Pol. w Łodzi. Od września 1948 do listopada 1949 grał w T. im. Węgierki w Białym­stoku, od listopada 1949 do marca 1954 w T. Współczesnym w Warszawie (m.in. Sebastiana i Curia - "Wieczór Trzech Króli"), równocześnie w 1952 występował gościnnie w T. Polskim; od kwiet­nia 1954 do grudnia 1972 należał do zespołu T. Ateneum w Warszawie. W styczniu 1973 przeszedł na rentę. Był aktorem użytecznym, przede wszy­stkim w repertuarze współczesnym. Przystojny, średniego wzrostu, o regularnych rysach twarzy, traktował opracowywane przez siebie role chłodno i z dystansem. O Fryderyku Maillard ("Ich głowy") pisano krytycznie, że "był raczej modelem z żurnalu lub też amantem filmowym niż cynicznym dyspo­zytorem ludzkiego życia" ("Słowo Powszechne"); rolę Profesora ("Incydent w Vichy", 1966) "zagrał bardzo trafnie" (R. Szydłowski), "był zimny i od­pychający, budził jak należy odrazę" (K. Beylin), jako Govan Stevens ("Requiem dla zakonnicy", 1962) wykazał "znakomite opanowanie i spokój", zwra­cając uwagę "kulturalną grą" (R. Szydłowski). Inne role K., to m.in.: Thibaud (Marie Octobre), Pan Martin (Łysa śpiewaczka), Anzelm (Ptak), Fomin (Zmierzch), Lekarz ("Biografia"), Doktor ("Głupi Ja­kub"). Grał także w filmach polskich.

Bibl.: Almanach 1979/80; Hist. filmu t. 3; Mroziriska: Trzy sezony; Orzechowski: Stary Teatr; 75 lat T. Pol. w Poznaniu s. 422; T. Polski w Poznaniu 1875-1975, Poznań 1975 s. 26; T. Współczesny w Warszawie; War­szawska Szkoła Teatralna. Szkice i wspomnienia. War­szawa 1991; Express Wiecz. 1962 nr 227 (K. Beylin), 1966 nr 250 (K. Beylin); Sł. Powsz. 1957 nr 6; Trybuna Ludu 1962 nr 266 (R. Szydłowski), 1966 nr 290 (R. Szydłowski); Afisze, programy, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP.

Ikon.: J. Żebrowski: K. jako Fryderyk Maillard (Ich głowy), rys., repr. Express Wiecz. 1957 nr 10; Fot. - ZASP.

Film.: 1949 - Za wami pójdą inni (f); 1954 - Domek z kart (f.); 1956 - Podhale w ogniu (f.); 1958 - Eroica, n. II (f.); 1960 - Krzyżacy (f.); 1961 - Ogniomistrz Kaleń (f.), Przeciwko bogom (f.); 1963 - Yokmok (f.); 1966-68 - Stawka większa niż życie (s. tv); 1968 - Mistrz tańca (tv); Fragm kronik i materiałów film. z 1955-70, Arch. WFD; Materiały - Archiwum TVWarszawa.

Nagrania: Role - Red. Dok. Mech.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.