Marek Weiss-Grzesiński

Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Warszawskim (1974) i reżyserię w warszawskiej PWST (1980). Debiutował realizacją dramatu Szekspira "Troilus i Kressyda" w Teatrze Narodowym. Jako dyrektor Teatru Muzycznego w Słupsku (1978-81) z grupą młodych aktorów zrealizował kilka inscenizacji dramatów Szekspira. Stypendium British Institute w Warszawie umożliwiło mu podjęcie studiów szekspirowskich w Wielkiej Brytanii. Ich efektem była głośna realizacja "Hamleta" nagrodzona na festiwalu w Toruniu. W rezultacie został zaangażowany jako reżyser etatowy do Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie wyreżyserował "Czekając na Godota" Becketta. W 1981 roku zrealizował w Operze we Wrocławiu prapremierę opery Zbigniewa Rudzińskiego "Manekiny", która prezentowana była na Festiwalu w Rennes oraz na Festiwalu Narodów w Sofii.

W latach 1982-88 i 1992-95 był głównym reżyserem Teatru Wielkiego w Warszawie. Zrealizował na tej scenie kilkanaście oper. Znalazły się wśród nich: "Borys Godunow" Musorgskiego, "Fidelio" Beethovena, "Wozzeck" Berga, "Łucja z Lammermoor" Donizettiego, "Straszny dwór" Moniuszki, "Turandot" Pucciniego, "Manekiny" Rudzińskiego, "Aida", "Macbeth", "Traviata" i "Nabucco" Verdiego, "Mistrz i Małgorzata" Kunada, "Bramy raju" Joanny Bruzdowicz, "Dama pikowa" Czajkowskiego, "Salome" Richarda Straussa, "Raj Utracony" Pendereckiego i "Faust" Gounoda.

Od 1989 roku przez dwa sezony pełnił funkcję dyrektora artystycznego Teatru Północnego w Warszawie. W 1991 r. powrócił do opery i zrealizował dwie głośne inscenizacje w Teatrze Wielkim w Łodzi: "Diabły z Loudun" Pendereckiego i "Don Giovanniego" Mozarta. Tę ostatnią operę przygotował pod koniec 1998 roku w Operze Narodowej w Warszawie.

Wiele z jego spektakli było prezentowanych w Paryżu, Londynie, Berlinie, Monachium, Wiedniu, Moskwie, Brukseli, Hadze, Luksemburgu, Atenach, Pekinie, Tokio, Jerozolimie i w ponad trzydziestu innych miastach Europy i Azji. Za granicą zrealizował jako reżyser "Trubadura" Verdiego w Sofii, "Mahagonny" Brechta/ Weilla w Tel Avivie, "Nabucco" Verdiego w Istambule, "Króla Rogera" Szymanowskiego i "Straszny Dwór" Moniuszki w USA, "Traviatę" Verdiego i "Łucję z Lammermoor" Donizettiego w Korei Południowej, "Aidę" w Belgii i Holandii oraz "Eugeniusza Oniegina" w Finlandii. Wielokrotnie realizował spektakle na festiwalach w Atenach, Vichy, Jerozolimie, Xanten, Carcassonne i Pafos.

W latach 1995-2001 był dyrektorem artystycznym Teatru Wielkiego w Poznaniu. Z zespołem tego teatru przygotował realizacje oper: "Nabucco", "Traviata" i "Trubadur" Verdiego, światową prapremierę "Elektry" Theodorakisa (Luksemburg, 1995), "Toskę" i "Madame Butterfly" Pucciniego, "Wesele Figara" i "Czarodziejski Flet" Mozarta, "Cyrulika sewilskiego" Rossiniego, "Salome" Richarda Straussa, "Diabły z Loudun" Pendereckiego, "Carmen" Bizeta oraz "Borysa Godunowa" Musorgskiego. Polska prapremiera "Galiny" Landowskiego , zrealizowana w 1999 została zaproszona jako prezentacja polskiego teatru operowego na Światową Wystawę EXPO 2000 w Hanowerze. W maju 2001 roku w Teatrze Wielkim w Poznaniu przygotował nowatorską premierę "Aidy" Verdiego, która zakończyła sześcioletni okres współpracy z tym teatrem. W październiku tego samego roku jego produkcja "Wolnego strzelca" Webera otworzyła nowo odbudowaną scenę Opery Wrocławskiej. Z jej zespołem zrealizował także widowiska w Hali Ludowej, takie jak: "Nabucco", "Skrzypek na Dachu" i "Aida" oraz operę Rudzińskiego "Antygona". Najważniejszą pozycją we współpracy z Operą Wrocławską była nowoczesna inscenizacja "Czarodziejskiego Fletu" Mozarta zaprezentowana z okazji 250 rocznicy jego urodzin.

We wrześniu 2004 roku został mianowany zastępcą dyrektora artystycznego Opery Narodowej. Jednak rok później, po odwołaniu dyrektora Kaspszyka zrezygnował ze swojej funkcji. W Teatrze Narodowym zrealizował dla festiwalu Warszawska Jesień prapremierę opery Zygmunta Krauzego "Iwona Księżniczka Burgunda". W 2007 przeniósł tę realizację do Opery Narodowej. Od 206 jest etatowym reżyserem Warszawskiej Opery Kameralnej, gdzie zaprezentował "Wolnego Strzelca" Webera.

Od 2008 jest dyrektorem naczelnym i artystycznym Opery Bałtyckiej, w której wcześniej reżyserował "Butterfly", "Fausta" i "Rigoletto". Pierwszą premierą jego dyrekcji był "Don Giovanni" Mozarta, kolejne premiery to "Wesele Figara" Mozarta oraz "Eugeniusz Oniegin" Czajkowskiego.