teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Klara Korowicz-Kałczanka

nie żyje
ur. 1911-08-08, Eichel (Niemcy)
zm. 1984-01-15, Bydgoszcz

Biografia

Klara Korowicz - Kałczanka (8 VIII 1911 Eichel w Niemczech - 15 I 1984 Bydgoszcz), aktorka, śpiewaczka. Od 1921 mieszkała w Bydgoszczy. W l. 1933-36 grała tu w T. Miejskim, w 1935 zdała w Warszawie eksternistyczny egzamin aktorski, w sez. 1936/37 występowała w T. Ziemi Pomorskiej w Toruniu i z zespołem tego t. w Gdańsku (7 V 37), następnie wróciła na scenę bydgoską (1937-39) i miała tu pozostać też w sez. 1939/40. Występowała w repertuarze operetkowym i muzycznym, np. jako Gigolette ("Jacht miłości" Gordona), Hr. Wesołowska ("Skalmierzanki" Kamińskiego), Ola ("Mysz kościelna" Fodora). W czasie wojny jako ochotniczka znalazła się w t. frontowym I Dywizji im. T. Kościuszki. Śpiewała z orkiestrą Jana Cajmera. Była odznaczona za pracę art. na froncie i udział w walkach nad Odrą, Nysą i przy zdobywaniu Berlina. Po zdemobilizowaniu w 1946 grała w T. Domu Marynarza w Gdyni. W tym samym r. wróciła do Bydgoszczy i rozpoczęła studia wokalne u Felicji Krysiewiczowej, występowała również w rozgłośni pomorskiej PR. W 1948 została zaangażowana do roli Ochotnickiej w muz. przeróbce Klubu kawalerów Bałuckiego. W sez. 1949/50 grała w T. im. Jaracza w Olsztynie, od 1 VI 50 stale w T. Ziemi Pomorskiej Bydgoszcz-Toruń, potem w T. Polskim w Bydgoszczy. 26 IV 70 obchodziła tu 35-lecie pracy scenicznej. Po wojnie grała m. in. Żonę ("Ich czworo" Zapolskiej), Dorotę ("Poskromienie złośnicy" Shakespeare'a), Weronikę ("Porwanie Sabinek" Schönthana), Matkę ("Obrona genów" Cwojdzińskiego), Szambelanową ("Pan Jowialski" Fredry), Babcię ("W czepku urodzona" Skowrońskiego), Dulska ("Moralność pani Dulskiej" Zapolskiej), Dziurdziulińską ("Klub kawalerów" Bałuckiego). W 1974 przeszła na emeryturę.

Almanach Sceny Polskiej 1983/84. Tom XXV. Wydawnictwo Artystyczne i Filmowe - Warszawa 1987.

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.