teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Bronisław Darski

nie żyje
ur. 1905-03-12, Strzemieszyce
zm. 1964-03-10, Warszawa

Biografia

DARSKI Bronisław (12 III 1905 Strzemieszyce, pow. Będzin - 10 III 1964 Warszawa), aktor. Był synem Marcela Lipy i Anieli z Fiszerów. Na scenie używał od pocz. działalności pseud. Darski. Oficjalnie zmienił nazwisko na Darski 30 IV 1948 w Łodzi. Po ukończeniu gimn. matematyczno-przyrodniczego w Łodzi był w 1922-29 praktykantem w Polskim Banku Przemysło­wym w Łodzi. Jako urzędnik uczęszczał do Instytutu Dramatycznego przy łódz. T. Miejskim. Pobierał lekcje gry scen. u K. Tatarkiewicza i G. Trzywdar-Rakowskiego. W 1924-26 statystował w T. Popularnym i T. Miejskim w Łodzi. W 1926-29 grał w T. Objazdowym (występy na terenie woj. łódzkiego),w 1929-31 w t. Cho­chlik w Łodzi, w sez. 1931 /32 w t. Gong w Łodzi, w sez. 1932/33 w pozn. t. rewiowym Dobry Wieczór, w 1933-1939 w zespołach rewiowych w różnych miastach, m.in. we Lwowie, Bydgoszczy, Łodzi. W 1935 ożenił się z Ireną Wentel, nauczycielką. Podczas okupacji niem. w czasie II wojny świat. był pośrednikiem handlowym w Łodzi (1939-40), występował w t. jawnym Miraż w Warszawie (1940-41), pracował w Warszawie jako kelner w Barze Kujawskim (1941-44). Brał czynny udział w walkach z okupantem na terenie stolicy. W 1944 podjął pracę aktorską w T. Objazdowym w Lublinie. W 1945-47 występował w Łodzi w t. Gong, w 1947-52 w łódz. t. satyrycznym Osa, od 1952 w warsz. T. Satyryków, od 1955 do końca życia w T. Syrena w Warszawie. Był dobrym estradowym aktorem cha­rakterystycznym. Powodzeniem cieszyły się głównie jego role chłopskie. Występował także w rolach epizo­dycznych w filmie, w radio i telewizji.

Bibl.: Almanach 1963/64; Stolica 1964 nr 16; Teatr 1964 nr 15; Akta T. Syrena w Warszawie.

Ikon.: J. Żebrowski: D. w roli (Sprawa Kowalskiego), rys., repr. Express Wieczorny 1957 nr 2, D. jako Vicienzo (Pan Vicienzo jest moim ojcem), rys.,repr. Express Wieczorny 1957nr 138 i D. jako Ksawery (Maman do wzięcia), rys., repr. Express Wieczorny 1957 nr 215.

Film.: 1949 - Za wami pójdą inni; 1958 - Zadzwońcie do mojej żony; 1959 - Cafe pod Minogą; 1960 - Ostrożnie, Yeti!; 1961 - Zuzanna i chłopcy; 1962 - O dwóch takich, co ukradli księżyc; 1963 - Zacne grzechy.

Nagrania: Audycja radiowa - Arch. Dok. Mechanicznej.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.