teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Hieronim Żuczkowski

nie żyje
ur. 1896-02-24, Warszawa
zm. 1971-10-19, Bydgoszcz

Biografia

ŻUCZKOWSKI Hieronim (24 II 1896 Warszawa - 19 X 1971 Bydgoszcz), śpiewak, aktor. Był synem Filipa Ż. i Marii z domu Kraj, mężem Anny z Wasilewskich. Głos kształcił u S. Dudziń­skiego w Warszawie, dykcji i deklamacji uczył się u J. Kotarbińskiego. Podczas studiów od 1915 śpiewał w chórze T. Nowości, a od 1917 wy­konywał tam drobne partie solowe. W 1920-23 występował w T. Miejskim w Lublinie. Na sez. 1923/24 wrócił do warsz. T. Nowości, lecz miał niezbyt pochlebne recenzje. Latem 1925 występo­wał w Krakowie z grupą artystów opery warsza­wskiej. W sez. 1926/27 występował w przedsta­wieniach operowych T. Miejskiego w Toruniu. W 1929 był w zespole Warsz. Opery Objazdowej, z którym odwiedził m.in. Płock, Częstochowę, Kiel­ce, Zakopane, Rzeszów, Tarnów. W 1930 wystę­pował w teatrze w Grudziądzu, w 1930-32 był w zespole operowym T. Miejskiego w Bydgoszczy, w sez. 1932/33 w zespole T. Wielkiego w War­szawie. W 1936 występował na warsz. scenach muz. Operetka na Karowej i T. 815. Śpiewał ba­rytonowe partie w operach, takie jak: Ruggiero ("Żydówka"), Renato ("Bal maskowy"), Maciej ("Stra­szny dwór"), Herold ("Lohengrin"), Germont ("Traviata"), Oficer ("Manon") oraz operetkowe, np. Fred ("Najpiękniejsza z kobiet"). Podczas II wojny świat. brał udział w działalności konspiracyjnej i walczył w powstaniu warszawskim. Od 1945 do przejścia na emeryturę był aktorem dram. w T. Polskim w Bydgoszczy. Dwukrotnie obchodził tam jubileusze: 18 XII 1961 czterdziestopięciolecia, a 26 II 1966 (Mercia w "Kaliguli") pięćdziesięciolecia pracy arty­stycznej. Grał niewielkie role, takie jak: Rycerz Czarny ("Wesele"), Szewc ("Kordian"), Pleberio ("Ce­lestyna"), Woźny ("Ptak"), Kapała ("Królowa przed­mieścia"). Kurtys ("Poskromienie złośnicy"), Doktor ("Cud w Alabamie"), Selim ("Książę Niezłomny"), Żmu­da ("Sułkowski").

Bibl.: Czempiński: Teatry w Warszawie s. 155; Formanowicz; Konarska-Pabiniak: Repertuar; Kwaskowski; Głos Lub. 1922 nr 3; Kur. Warsz. 1924 nr 211, 1930 nr 10, 1932 nr 94, 167, 1933 nr 102, 1936 nr 260, 320; Afisze, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP; Prosnak: T. Wielki; Straus: Repertuar 1915-16; Wosiek: Teatry objazdowe. Ikon.: Fot. - IS PAN.

Film.: 1964 - Wilczy bilet (f.).

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.