teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Leokadia Zienko

nie żyje
ur. 1927-05-03, Wilno
zm. 1971-06-30, Warszawa

Biografia

ZIENKO Leokadia, zamężna Szczepańska (3 V 1927 Wilno - 30 VI 1971 Warszawa), tancerka, śpiewaczka. Była córką Aleksandra i Wiktorii Z., żoną Zygmunta Szczepańskiego, matką tancerki Bar­bary Szczepańskiej. Od szóstego roku życia pobie­rała lekcje tańca u ros. tancerki Murasowej, nast. uczęszczała do szkoły baletowej. W 1944 zdała maturę. Została przez Niemców wywieziona do pra­cy na teren Prus Wschodnich. Po zakończeniu II wojny świat. występowała w 1945-46 w T. Dra­matycznym Marynarki Wojennej w Gdyni. W 1946 jako solistka baletu została zaangażowana do T. Wielkiego w Poznaniu, gdzie pozostała do 1949. Od 15 X 1949 do 30 IX 1957 była solistką baletu Opery Śląskiej w Bytomiu. W grudniu 1957 zade­biutowała jako śpiewaczka w roli Fedory ("Bal w operze") w Operetce Śląskiej w Gliwicach, gdzie w 1957-62 pracowała jako "aktorka i śpiewaczka do ról charakterystycznych amantek i subretek" (z umo­wy o pracę). Zaangażowała się tam ponownie na pół etatu w sez. 1965/66, ale w ciągu sez. przeniosła się do warsz. Operetki i tam pozostała jako solistka do końca życia.

Wielostronność talentu pozwalała jej tworzyć kre­acje, "w których obok dobrej techniki i tempera­mentu wykazywała swobodę i plastykę ruchów, a nade wszystko pogłębienie psychologiczne odtwo­rzonej postaci" (A. Dygacz). Tańczyła partie solowe, takie jak: Piękna Dziewczyna ("Swantewit", 1948), Zo­sia ("Złota kaczka", 1951), Zarema ("Fontanna Ba­chczysaraju"), Kopciuszek ("Kopciuszek", 1953), Zosia ("Na kwaterunku"), Biljana ("Ochrydzka legenda", 1956). Do ważniejszych jej ról operetkowych należały: tyt. w "Rozkosznej dziewczynie" oraz Honorata ("Biała wil­czyca"). W grudniu 1958 opracowała choreografię do spektaklu "Zaczęło się w banku" w Operetce Ślą­skiej w Gliwicach.

Bibl.: Opera Śląska 1945-55 (A. Dygacz); Świtała; Turska: Almanach; Turska: Przewodnik; Akta, ZASP; Programy, IS PAN.

Ikon.: J. Żebrowski: Z. jako Zarema (Fontanna Bachczy­saraju), rys., repr. Echo Krak. 1951 nr 145.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.