teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Zofia Wołoszynowska

nie żyje
ur. 1898-08-25, Zbrucz
zm. 1959-04-15, Białystok

Biografia

WOŁOSZYNOWSKA Zofia, z Kałusowskich, pseud. Kłosowska (25 VIII 1898 Zbrucz - 15 IV 1959 Bia­łystok), aktorka. Była córką Franciszka i Anny K., pierwszą żoną poety Juliana W. Ukończyła gimn., po­tem zaczęła studiować ekonomię. Do zawodu aktor­skiego przygotowywała się pod kier. S. Wysockiej. Od 1917 występowała pod nazwiskiem panieńskim (cza­sem pod pseud. Kłosowska) w Kijowie: w sez. 1917/18 w t. Studya, w 1918 w T. Polskim, w 1919 w Młodym T. Polskim. W tym czasie wyszła za Juliana W., z którym wkrótce się rozwiodła, ale w pracy scen. używała odtąd stale jego nazwiska. Po przyjeździe do kraju wy­stępowała w sez. 1921/22 w T. Miejskim w Lublinie, w 1923 w zespołach objazdowych, m.in. z S. Wysocką w T. Miejskim w Łodzi, w 1925 w warsz. T. Praskim, w 1926-28 w T. Miejskich we Lwowie, w 1930 dorywczo w T. Polskim w Warszawie. Następnie organizowała widowiska dla dzieci i przedstawienia amatorskie dla robotników. W 1932 w T. Popularnym reżyserowała sztukę "Tam od Odry". Podczas II wojny świat. mieszkała w Warszawie, po wojnie w Krakowie. W 1949 podjęła pracę aktorską w T. im. Węgierki w Białymstoku, gdzie występowała do końca życia. Grała m.in. takie role: Goplana ("Balladyna"), Honorka ("Kresowy rycerz We­sołek"), Hero ("Wiele hałasu o nic"), Pani Soerensen ("Niem­cy"), Ciuciumkiewiczowa ("Dom otwarty").

Bibl.: Gaz. biał. 1959 nr 92; Życie bial. 1959 nr 93/94; Afisze i programy, IS PAN; Akta SPATiF nr 526.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.