teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Wacław Zadroziński

nie żyje
ur. 1914-09-21, Płock
zm. 1979-09-16, Warszawa

Biografia

ZADROZIŃSKI Wacław Kazimierz (21 IX 1914 Płock - 16 IX 1979 Warszawa), aktor. Był synem Franciszka Z. i Władysławy z Więckowskich, mę­żem aktorek: Eugenii Borysiewicz, potem Stefanii Górskiej. Po ukończeniu gimn. w Płocku, w 1933- 39 służył w marynarce wojennej: Od 1945 wystę­pował w T. im. Jaracza w Olsztynie. W 1947 uzyskał prawo współpracy z teatrami ZASP; dyplom aktorski otrzymał w 1953. W 1947-50 występował w T. im. Żeromskiego w Kielcach i Radomiu, 1950-55 w T. Syrena w Warszawie. Od 1955 współpra­cował z PPIE w Warszawie, od 1956 występował w T. Satyry Buffo. W sez. 1957/58 grał w T. Lu­dowym w Warszawie Jana w "Pannie Julii" i z przedstawieniem tym wyjeżdżał na Wybrzeże Gdań­skie na wiosnę 1958. W sez. 1958/59 występował w warsz. T. Sensacji, a w sez. 1959/60 i 1960/61 ponownie w T. Syrena. Potem współpracował z estradą, m.in. prowadził krótko pryw. przedsiębior­stwo ARTIM, zajmujące się organizowaniem imprez artystycznych. W 1. siedemdziesiątych był konfe­ransjerem zespołu pn. Tercet Egzotyczny I. i Z. Dziewiątkowskich.

Z okresu pracy w t. kieleckim wspominał go S. Krawczyński: "Umiał dobrze nosić frak, śpie­wać barytonem, tańczyć wszystko, co mu polecono, kłaniać się dwornie, wskakiwać na scenę jak źre­bak, prawić damom komplementy, pojedynkować się, szaleć z miłości". "Jakiż z niego zwinny był Chlestakow w Rewizorze". "A jaki władczy mimo łachmanów w Królu włóczęgów". Grał m.in. Ko­chanka ("Ich czworo"), Iwana Wasiliewicza Piętrowa ("W pewnym mieście"), Pastora Morella ("Candida"), Ryszarda ("Pajęcza sieć"), Proporzeckiego ("Maestro"), Achillesa de Rosalbę ("Słomkowy kapelusz").

Bibl.: Almanach 1979/80; Krawczyński: Raptularz s. 109; Misiorny: Teatry Ziem Zachodnich; Rendez-vous z Syreną; Głos Wybrz. 1958 nr 96; Teatr 1979 nr 22; Życie Warsz. 1979 nr 220, 225; Afisze, programy, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP; Informacje Katarzyny Rubin, córki S. Górskiej,Warszawa.

Ikon.: Fot. - IS PAN.

Film.: Materiały film. z 1956, Arch. WFD.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.