teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Władysław Szeptycki

nie żyje
ur. 1915-12-24, Rudki koło Lwowa
zm. 1980-06-10, Warszawa

Biografia

SZEPTYCKI Władysław Adam (24 XII 1915 Rudki k. Lwowa - 10 VI 1980 Warszawa), śpiewaki reżyser. Był synem Gustawa i Konstancji Sz., mężem Zofii z Niżyńskich. W 1930-37 uczęszczał do gimn. w Samborze; zarabiał jednocześnie na utrzymanie jako robotnik. Od 1938 kształcił głos w konserwatorium lwow. u W. Kaczmara. W 1940-41 był solistą ukr. T. Opery i Baletu we Lwowie; w czasie okupacji niem. uczył się w szkole handlowej, w 1944 powrócił do pracy w teatrze. W październiku 1945 wraz z grupą pol. śpiewaków przyjechał ze Lwowa na Śląsk i zaangażował się do zespołu solistów Opery Katowickiej w Bytomiu. W lipcu 1946 przeniósł się do Opery Dolnośląskiej we Wrocławiu. Należał do inicjatorów utworzenia Operetki Dolnośląskiej. Od 1955 występował na obu scenach muz. Wrocławia: w Operze do końca sez. 1972/73, w Operetce do końca sez. 1978/79. Jego najlepszą rolą był Alfred ("Traviata", 1947); chwalony był także jako Pinkerton ("Madame Butterfly", 1946) i Caniol ("Pajace", 1948). Śpiewał wiele drobnych partii operowych, takich jak: Lord Artur ("Łucja z Lammermooru"), Spoletta ("Tosca"), Beppo ("Pajace"), obok ról charakterystycznych, jak Pan Damazy ("Straszny dwór"), czy Jeroszka ("Kniaź Igor"). W operetkach grał m.in. Alfreda ("Zemsta nietoperza"), Gustawa ("Clivia"), Giulia ("Czarujący Giulio"). Był tenorem, lirycznym, w 1946-48 próbował też z powodzeniem partii dramatycznych. Reżyserował wznowienia "Zem­sty nietoperza" (1958), "Manewrów jesiennych" (1959), "Pajaców" (1964). W obu zespołach teatr, był użyteczny na scenie i działał społecznie.

Bibl.: Almanach 1979/80; Jankowski, Misiorny; Opera Wrocł. 1945-70; Afisze i programy, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.