teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Magdalena Radłowska-Finze

nie żyje
ur. 1922-02-22, Warszawa
zm. 1984-10-29, Warszawa

Biografia

Magdalena Radłowska, 1°v Finze, tak­że Mroczyńska, Kuszenin (22 II 1922 Warszawa - 29 X 1984 Warszawa), aktorka. W 1938 ukończyła gimn. Cecylii Plater w Warsza­wie i rozpoczęła studia na wydz. filozofii UW, uczęszczając równocześnie do Szkoły Rytmiki i Plastyki Janiny Mieczyńskiej przy ul. Marszałkowskiej, a następnie od września 1939 (po zdaniu egzaminu wstępnego) na od­bywające się w tym lokalu tajne komplety PISTu. Po otwarciu przez Elnę Gistedt ka­wiarni przy Nowym Świecie pracowała w niej jako kelnerka. W l. 1942-43 była więźniarką Pawiaka. W 1945 (kwiecień-wrzesień) znalazła się w pierwszym zespole T. Miej­skiego pod dyr. Adwentowicza i Horzycy w Katowicach. W tym samym roku zdała eks­ternistyczny egzamin aktorski. Zagrała m.in. Sarę ("Zieleni się zboże" Williamsa) i Sekre­tarkę ("Jaś u raju bram" Hemara). Na sez. 1945/46 została przez Adwentowicza zaanga­żowana do T. Powszechnego im. Żołnierza Polskiego w Krakowie, skąd wróciła do Ka­towic i w l. 1946-50 wystąpiła tu m.in. jako Julka ("Pasażer bez bagażu" Anouilha), Olga ("Temperamenty" Cwojdzińskiego), Zośka ("Cud mniemany" Bogusławskiego), Klara ("Słomko­wy kapelusz" Labiche'a), Rut ("Seans" Cowarda). W 1. 1950-55 była aktorką T. Syrena w Warszawie, 1959-61 T. Satyry PPIE w Po­znaniu, gdzie grała m.in. Żonę w "Niearyjskiej żonie" i "Szpiclu" Brechta. W l. 1961-70 nale­żała do zespołu T. im. Fredry w Gnieźnie. Ważniejsze role w tym okresie, to Podstolina ("Zemsta" Fredry), Lady Milford ("Intryga i miłość" Schillera). W 1. 1970-75 występo­wała w Bałtyckim T. Dramatycznym w Ko­szalinie (Szambelanowa w "Panu Jowialskim" Fredry, Smeraldina w "Królu Jelonku" Gozziego, Kornelia w "Klik-klak " Abramowa), 1975- 78 w T. Płockim (Opala w "Każdy kocha Opalę" Patricka). Od sez. 1978/79 do końca ży­cia w T. Powszechnym im. Kochanowskiego w Radomiu. Grała tu m.in. Babcię Julię ("So­nata Belzebuba" Witkacego), Barbarę ("Jadzia wdowa" Tuwima, z okazji jubileuszu 35-lecia pracy scen., X 80), Jowialską ("Pan Jowialski" Fredry).

Źródło: Almanach sceny polskiej 1984/85. Tom XXVI. Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe - Warszawa 1989.

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.