teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Stanisław Urstein

nie żyje
ur. 1915-10-21, Kleczew k.Poznania
zm. 1970-10-04, Warszawa

Biografia

URSTEIN Stanisław, właśc. Ursztein, pseud. S. Le­nart (21 X 1915 Kleczew k. Poznania - 4 X 1970 Warszawa), akompaniator, dyrygent, kierow­nik muz. teatru. Pochodził z rodziny o dużych tra­dycjach muz.; był synem Władysława U. i Ewy z domu Bock, bratankiem pianisty Ludwika U., mę­żem Wandy Stanisławy z domu Kopeć. Uczył się w Warszawie, maturę zdał w 1935, potem dwa lata studiował prawo na Uniw. Warszawskim. Gry na fortepianie zaczęła go uczyć matka, kontynuował naukę w Szkole Muz. im. Karłowicza, którą ukoń­czył w 1937; śpiewu uczył się u E. Walterówny i Z. Fedyczkowskiej (1932-35). Pierwszy raz na estra­dzie wystąpił w 1932. Pod pseud. Lenart występo­wał jako akompaniator i pieśniarz w radiu. W sez. 1935/36 pracował jako pedagog w Studio Opero­wym TON przy T. Wielkim w Warszawie, w 1936-39 był korepetytorem solistów w tym teatrze. Rów­nocześnie akompaniował na koncertach wielu zna­nym śpiewakom. Brał udział w kampanii wrześnio­wej 1939, po czym wraz z oddziałem przeszedł na Węgry; internowany w obozie Jolsva, zorganizował tam chór żołnierski. Później przygotowywał kon­certy w klubie uchodźców pol. w Budapeszcie. W 1940 przez Jugosławię i Turcję przedostał się do Palestyny, gdzie został żołnierzem Brygady Strzel­ców Karpackich; był współzałożycielem, aktorem i kier. muz. Czołówki Teatralnej (potem T. Polowy). Przygotowywał tam składanki estradowe, kompono­wał ilustrację muz. do przedstawień, np. do komedii "Ich ośmiu i ona jedna", a nawet zagrał Radcę An­zelma ("Ptak"). W 1942 został odkomenderowany do szkoły kadetów na Środkowym Wschodzie. Uczył tam przedmiotów muz., zorganizował chór i grupy teatr.; wystawił z młodzieżą "Wesele", "Noc listopa­dową", "Wyzwolenie", "Gałązkę rozmarynu" oraz "Halkę" i fragm. "Strasznego dworu". W 1947 powrócił do kraju i zamieszkał w Warszawie. Do 1950 był zastępcą dyr. muz. ARTOS-u, współzałożycielem i dyrygentem Opery Objazdowej (krótko), w tygod­niku "Dziś i Jutro" drukował artykuły publicystyczne i recenzje. W 1952 zaczął pracę akompaniatora na Wydz. Wokalnym warsz. PWSM. Występowali też na koncertach. W sez. 1959/60 był dyrygentem w Operetce w Szczecinie, pianistą Filharmonii Szczecińskiej oraz prof. klasy kameralnej w średniej szkole muzycznej. Przygotował wokalnie i muzycznie prem. "Kramu z piosenkami" w T. Współczesnym w Szczecinie (1960), potem w warsz. T. Ateneum (1961). W 1961 objął stanowisko korepetytora solistów Opery warszawskiej. Był konsultantem i autorem opracowania wokalnego widowiska "Dziś doi Ciebie przyjść nie mogę" w warsz. T. Klasycznym (1967) i nast. jego wystawień w innych teatrach. W 1969 został zaangażowany do warsz. PWST, w 1970 mianowany docentem. Śpiewacy i aktorzy cenili wysoko jego wiedzę wokalną, smak artyst. i teatr. doświadczenie. Był współtwórcą ich scen. sukcesów.

Bibl.: Almanach 1970/71; Pam. Teatr. 1963 z. 1-4 s. 334. 335, 339 (il.); Ruch Muz. 1972 nr 19 (B. Kaczyński): Zesz. Hist. z. 49; Akta, SPAM; Akta (tu fot.), ZASP.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.