teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Edward Lach

nie żyje
ur. 1939-10-06, Rajcza k/Żywca
zm. 1977-04-24, Warszawa

Biografia

LACH Edward (6 X 1939 Rajcza k. Żywca - 24 IV 1977 Warszawa), aktor. Był synem Stani­sława L. i Weroniki z Błachutów, mężem Jolanty Janiny z Makowskich. Ukończył lic. w Krakowie; w szkole został laureatem Ogólnopol. Konkursu Re­cytatorskiego. W 1957-61 studiował na Wydz. Ak­torskim warsz. PWST; jako student debiutował 13 VI 1960, zauważoną przez recenzentów, rolą Rafaela ("Orfeusz" J. Cocteau) na scenie T. Współ­czesnego w Warszawie. Po dyplomie, od 1 VII 1961 zaangażowany do T. Wybrzeże w Gdańsku, zagrał m.in. Porucznika Kendalla ("Psie czasy, sier­żancie"). W 1962-64 był aktorem T. Polskiego w Bydgoszczy, w sez. 1964/65-1966/67 - T. Roz­maitości we Wrocławiu, w sez. 1967/68 występował w Zespole Estradowym Wojsk Wewnętrznych w Warszawie, a 1968-72 - w warsz. T. Ziemi Ma­zowieckiej. W 1972-76 nie miał stałego zatrudnie­nia, grywał role epizodyczne w filmach. Na sez. 1976/77 został zaangażowany do T. Polskiego w Warszawie. Najwięcej ról grał w t. bydgoskim, m.in. Ozryka ("Hamlet"), Salefa ("Dziewiąty sprawied­liwy"), Skierkę ("Balladyna") oraz najciekawszą - Albina w "Ślubach panieńskich". Krytycy pisali o nietradycyjnym ujęciu Albina, który "nie stanowi parodii Gustawa z IV części "Dziadów", lecz jest tylko nieśmiałym, nieobytym chłopcem, wcale nie takim płaczliwym" (J. Szymkiewicz). Ponadto grał m.in. we Wrocławiu: Chór Starców ("Kartoteka"), Tomasza, Księcia Klarencji ("Henryk IV"), Arlekina ("Mądra żona"), Piotrusia ("Lekarz mimo woli"); w Warszawie: Sylwestra ("Ptak"), Ślimaka ("Taniec czar­nego sierżanta") i w T. Kameralnym - ostatnią swą rolę - Matysa ("Sarmatyzm").

Bibl.: Almanach 1976/77; Gaz. Pom. 1962 nr 263 (J. Szym­kiewicz); Ilustr. Kur. Pol. 1962 nr 279; Teatr 1977 nr 17; Tyg. Powsz. 1977 nr 29; Życie Warsz. 1977 nr 99; Akta (tu fot.) i kartoteki, ZASP; Wycinki prasowe, IS PAN.

Ikon.: Fot. - ZASP.

Film.: 1974 - Gniazdo (f.); 1976 - Brunet wieczorową porą (f.), Kazimierz Wielki (f.); 1977 - Śmierć prezydenta (f.); 1981 - Dziewczyna i chłopak (f.); Materiały - Archiwum TYWarszawa.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.