teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Zygmunt Nawrocki

nie żyje
ur. 1934-04-25, Katowice
zm. 1971-06-05, Warszawa

Biografia

NAWROCKI Zygmunt (25 IV 1934 Katowice - 5 VI 1971 Warszawa), aktor. Był synem Stanisława i Jadwigi Nawrockich. Ukończył Gimn. im. Koper­nika w Katowicach, gdzie nast. podjął pracę w biurze projektów. Od 1957 uczęszczał do Studia Dram. przy T. Dramatycznych we Wrocławiu. Po ukończeniu Studia, od 1 VII 1959 grał w T. Ziemi Lubuskiej w Zielonej Górze. W 1961-64 występo­wał w T. im. Węgierki w Białymstoku, w sez. 1964/65 w T. Polskim w Poznaniu, 1965/66 w T. Rozmaitości w Krakowie, 1966/67 w T. im. Mic­kiewicza w Częstochowie, 1967-69 w T. im. Ja­racza w Olsztynie. Od sez. 1969/70 był aktorem T. Ziemi Mazowieckiej w Warszawie. O jego tyt. roli w olsztyńskim spektaklu "Hamleta" B. Kurowski napisał: "Podobała mi się kreacja Nawrockiego. Pa­sowała do powierzchowności aktora i do spektaklu.

Mocno zbudowany, trochę ociężały, męski. Nie intelektualista, ale obdarzony błyskotliwą inteligencją i refleksem. Hamlet nie hamletyzujący, zdecydowany czynić zemstę, przebiegły i okrutny. Nie budzi ani litości, ani współczucia". W 1968 otrzymał nagrodę na X Festiwalu T. Ziem Północnych za b. przekonywającą, tragiczną rolę pilota Mikołaja Dafoura ("Dwieście tysięcy i jeden"). W swym dorobku miał ponadto takie role, jak: tyt. w "Otellu", Czepiec ("Wesele"), Jan ("Żeglarz"), Smugoń ("Uciekła mi przepióreczka"), Prowodyr ("Tragedia optymistyczna"), Gołutwin ("Pamiętnik szubrawca"), Morgal ("Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale"), Kowal ("Kowal pieniądze i gwiazdy"), W której to roli "popisał się kunsztem aktorskim wysokiej klasy" (J. Siekiera. Występował w filmach. Zginął w wypadku ulicznym.

Bibl.: Almanach 1970/71; Kurowski: Dni; Misiorny: Teatry Ziem Zachodnich; Teatr 1972 nr 2; Życie Warsz. 197B 136; Programy (m.in. T. Ziemi Mazowieckiej 1956 J. Siekiera; il.), IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP.

Ikon.: Fot. - IS PAN, ZASP.

Film.: 1964 - Koniec naszego świata (f.); 1970 - Prawdzie w oczy (f.); 1971 - Pierścień księżnej Annv (f.). Fragm. kroniki film. z 1968, Arch. WFD.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.