teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Tadeusz Krotke

nie żyje
ur. 1893-10-03, Warszawa
zm. 1957-06-07, Warszawa

Biografia

KROTKE Tadeusz (1894 - 7 VI1957 Warszawa), aktor, dyr. teatru. Był synem -> Feliksa K. W 1914 ukończył Klasę Dramatyczną przy Warsz. Tow. Muzycznym. W czasie I wojny świat. został przymusowo ewakuowa­ny do Rosji, gdzie w 1915-16 występował w T. Pol­skim w Moskwie. Po powrocie do kraju w 1918-22 występował w T. Miejskich w Warszawie (głównie na scenach T. Rozmaitości, T. im. Bogusławskiego, i T. Reduta), od 1922 w T. Miejskim w Łodzi (w sez. 1930/31 pełnił funkcję kierownika Zrzeszenia zawiadu­jącego t., w sez. 1931/32 był dyr. z K. Borowskim, a w sez. 1932/33 z S. Wysocką), 1933-35 w T. im. E. Orzeszkowej w Grodnie, 1935-38 w T. Miejskim w Sosnowcu, od 1938 w T. Kameralnym w Częstocho­wie. Od sez. 1938/39 objął dyr. tego teatru. Funkcję tę pełnił także po zakończeniu II wojny świat. do 1949. 11 V 1946 obchodził w Częstochowie jubileusz trzy­dziestolecia pracy artystycznej w roli Borackiego ("Powrót do grzechu"). W 1949-50 występował w T. Ziemi Pomorskiej w Toruniu, w sez. 1950/51 i 1951/52 w T. Polskim w Warszawie, od 15 VIII 1952 do 15 VI 1954 był wicedyrektorem t. Syrena, w ostatnich latach życia należał do zespołu T. Narodowego w Warszawie. Grał początkowo role lekkich amantów, później cha­rakterystyczne, np. Birbanckiego ("Dożywocie"), Malkolma ("Makbet"), Cruchota ("Eugenia Grandet").

Bibl.: Fallek: Cztery sezony; Spis ZASP 1923, 1949; Simon: Spis przedstawień Reduty; Szczublewski: Reduta; Wroczyński Pół wieku; Teatr i Film 1957 nr 3; Życie Warsz. 1957 nr 136; Akta SPATiF nr 96.

Ikon.: J. Żebrowski: K. jako Romainville (Zaproszenie do zamku), rys.,repr. Express wiecz. 1956 nr 240; Fot. w rolach - IS PAN.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.