teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Władysław Janecki

nie żyje
ur. 1897-12-01, Warszawa
zm. 1979-04-01, Warszawa

Biografia

JANECKI Władysław (1 XII 1897 Warszawa - 1 IV 1979 Warszawa), aktor, reżyser. Był synem Marcelego i Heleny J., mężem -> Kazimiery Ja­neckiej (od 1947). Ukończył gimn. filologiczne. Ak­torstwa uczył się u S. Knake-Zawadzkiego. W cza­sie I wojny świat, walczył w szeregach Legionów Polskich. W sez. 1918/19 wg własnych informacji, występował w T. Praskim w Warszawie, w lecie 1919 w T. Stołecznym, w 1919/20 w Dolinie Szwaj­carskiej, a w 1920 też w T. Narodowym w Toruniu, w sez. 1920/21-1923/24 na scenach teatrów w Wil­nie, 1924/25 w T. Miejskim w Płocku. W 1925 zdał eksternistyczny egzamin aktorski ZASP-u. W sez. 1925/26 należał do zespołu warsz. t. Mignon, 1927 grał w zespole objazdowym K. Adwentowicza (m.in. w Płocku), 1931 w rewiowym zespole T. Wołowskiego (m.in. w Płocku i Gdańsku), 1932 w warsz. t. Nowy Ananas, 1934 w zespole rewiowym w Kaliszu i Łodzi i t. Oaza w Kaliszu. W 1. nast. nie związany ze stałym zespołem, uczestniczył w objazdach organizowanych m.in. przez W. Brydzińskiego. Po wybuchu II wojny świat, żołnierz kam­panii wrześniowej 1939, potem walczył w szeregach 2 Korpusu Polskiego. W sez. 1944/45 współpraco­wał jako reżyser z półzaw. Pol. T. Szkolnym w Jerozolimie, reżyserował m.in. "Pana Jowialskiego" i "Balladynę". Po powrocie do kraju występował w Warszawie: w sez. 1946/47 w zespole Miejskich T. Dramatycznych, 1947/48 i 1948/49 w T. Polskim, 1949/50 w Ludowym T. Muzycznym, od 1951 do końca sez. 1967/68 w T. Nowej Warszawy (nast. T. Młodej Warszawy, T. Klasycznym). W 1968 przeszedł na emeryturę. Grał m.in. Aktora ("Sześć postaci scenicznych w poszukiwaniu autora"), Żeleckiego ("Grochowy wieniec"), Ogrodniczka ("Pariasy"), tyt. rolę w "Grzegorzu Dandin", Don Ariasa ("Cyd"), Markwarda Salzbacha ("Zakon krzyżowy"), Głu­chego ("Miecz Demoklesa"), Alcatraza ("Sławny 702").

Bibl.: Almanach 1978/79; Iwaszkiewicz: T. Polski; Kaszyński: Teatralia; Marczak-Oborski: Teatr czasu wojny; Konarska-Pabiniak: Repertuar; Programy, IS PAN; Akta (tu fot.), ZASP; Rymkiewicz: T. Powszechny.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.