teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Jerzy Horecki

nie żyje
ur. 1924-07-09, Przemyśl
zm. 1960-10-15, Nowa Huta

Biografia

HORECKI Jerzy (9 VII 1924 Przemyśl - 15 X 1960 Nowa Huta), aktor. Był synem Józefa i Janiny H., mę­żem aktorki Eugenii Romanow. Do szkoły średniej uczęszczał we Lwowie. Podczas okupacji pracował jako magazynier. W 1945 zdał maturę w Łańcucie, a na­stępnie zaczął występować (początkowo zapewne jako statysta) w t. w Rzeszowie, będąc jednocześnie uczniem W. Siemaszkowej. W 1946 rozpoczął studia na wydziale prawa Uniw. Jagiellońskiego, ale po roku przer­wał je. W sez. 1946/47 występował dorywczo w operetce w Krakowie. W 1947-49 należał do zespołu T. Polskiego w Poznaniu, 1949-52 występował w T. Dolnośląskim w Jeleniej Górze. W 1951 zdał eksternistyczny egzamin aktorski i w 1952-55 występował w T. Polskim w Biel­sku, a od 1955 do końca życia w T. Ludowym w Nowej Hucie.

Uważany za jednego ze zdolniejszych aktorów swego po­kolenia, wg A. W. Krala "dysponował pięknym, z natury niezbyt niskim, ale na scenie głębokim, nośnym i czy­stym głosem oraz dużą giętkością, elastycznością i inte­ligencją aktorską". Po roli Bardosa ("Krakowiacy i Gó­rale") zwracano uwagę na jego wybitną muzykalność. Uznanie zdobył przede wszystkim rolą Jacobowsky'ego ("Jacobowsky i pułkownik"), grał ją także podczas wy­stępów T. Ludowego w Paryżu (1958); inne ważniejsze role: Flintyn ("Balik gospodarski"), Carinelli ("Imiona władzy"), Jędrzej Leszczyński ("Geniusz sierocy"), Rechawam ("Ponad wszystko okrutniejszy jest król"). Występo­wał też w filmach.

Bibl.: Almanach 1960/61; Gaz. krak. 1960 nr 247; Sł. powsz. 1960 nr 263 (J. Kurek); Teatr 1960 nr 23 (A.W. Kral); Akta SPATiF nr 733.

Ikon.: Fot. w rolach - IS PAN, MTWarszawa.

Film.: 1959 - Biały niedźwiedź; 1960 - Decyzja.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.