Jarosław Iwaszkiewicz

IWASZKIEWICZ Jarosław (20 I 1894 Kalnik k. Kijowa - 20 III 1980 Warszawa), kierownik lit. teatru. Był synem Bolesława I. i Marii z Piątkowskich, mężem Anny z Lilpopów. W okresie stu­diów prawniczych na uniwersytecie w Kijowie ucze­stniczył w 1916-18 w pracach T. Studya S. Wysockiej. Brał u Wysockiej lekcje dykcji i deklamacji, wygłaszał referaty z dziedziny literatury dram. dla słuchaczy Studya, grał także drobne role, z których najpoważniejszą był Nieznajomy ("Świerszcz za ko­minem"). W 1919, po przyjeździe do Warszawy, był członkiem zarządu, organizowanego przez J. Osterwę i M. Limanowskiego, tow. teatr., z którego się jednak wkrótce wycofał. W maju 1921 objął kie­rownictwo, finansowanej przez A. Szyfmana, scen­ki eksperymentalnej Elsynor (współpracował z nim S. Baliński, J. Wołoszynowski, J.M. Rytard). W teatrze tym wystawiono "Pragmatystów" (prem. 29 XII 1921); odbyły się tylko cztery przedstawienia, a 7 I 1922 zawieszono działalność. W 1934-39 I. współ­pracował z wydawanym przez TKKT miesięczni­kiem "Teatr". W 1946 został członkiem Rady Te­atralnej, powołanej przez MKiS. Dwukrotnie za dy­rekcji Szyfmana w 1945-49 i 1955-57 pełnił fun­kcję kier. lit. T. Polskiego w Warszawie. Był wy­bitnym poetą związanym z grupą lit. "Skamander", powieściopisarzem i dramaturgiem. Pisał rec, arty­kuły i książki o teatrze.

Bibl.: Almanach 1979/80; Iwaszkiewicz: T. Polski; J. Iwaszkiewicz: Teatralia, Warszawa 1983; Iwaszkiewicz: Wy-socka; Bibliografia dramatu; Krasiński: Warsz. sceny; SWPP Seria 1 (bibl.); Szczublewski: Żywot Osterwy; WEP (il.); Pam. Teatr. 1982 z. 1-4 s. 213-231; Listy I., MTWarszawa (sygn. D. 533III).

Film.: Fragm. kronik i materiałów film. z 1948-79, Arch. WFD.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994