teatralna | filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Stefania Jarkowska

nie żyje
ur. 1909-09-02, Warszawa
zm. 1959-03-16, Warszawa

Biografia

JARKOWSKA Stefania, zamężna Kosmaczewska (ok. 1898 - 16 III 1959 Warszawa), aktorka. Podawana m.in. w aktach personalnych data urodzenia - 2 IX 1909 - niewątpliwie mylna. Była córką Wacława i Felicji J., bratanicą -> Marii J. W 1919 ukończyła szkołę dram. i od 1920 występowała w T. Miejskim w Łodzi. W zespole łódz. pozostawała do 1928 wyjeż­dżając niekiedy na gościnne występy m.in. do T. im. Bogusławskiego w Warszawie (1922), T. Małego w Warszawie (1927). W sez. 1928/29 występowała w T. Miejskich we Lwowie. W 1929-32 należała do zespołu T. Polskiego i Małego, w 1932 występowała w T. Arty­stów i T. Morskie Oko, w sez. 1933/34 w T. Narodo­wym i Letnim, w 1934-36 na scenach TKKT. Po dłuższej chorobie i kuracji za granicą wróciła w 1938 na scenę T. Polskiego. Przez cały ten czas wielokrotnie wyjeżdżała na występy gościnne najczęściej do Łodzi (m.in. 1930, 1932), gdzie cieszyła się dużą popularno­ścią, a także do Lwowa (1932). Podczas II wojny świat. nie występowała na scenie. W 1946-48 należała do zespołu Miejskich T. Dramatycznych w Warszawie. W 1948 występowała w Ludowym T. Muzycznym w Warszawie, a także gościnnie m.in. w Częstochowie i Olsztynie, w 1950 w T. Dzieci Warszawy. 8 XII 1951 wyszła za Stanisława Kosmaczewskiego. W 1951-57 występowała w T. Nowej Warszawy, potem przemia­nowanym na T. Młodej Warszawy. W 1957-58 nale­żała do zespołu T. Klasycznego w Warszawie, ale ze względu na zły stan zdrowia nie występowała. Drobnej budowy, nie wyróżniająca się urodą, szybko zdobyła sobie jednak znaczną popularność jako "arty­stka mocnej, pełnej temperamentu ekspresji" (J. Lorentowicz). Grywała niekiedy role "naiwnych", ale powodzenie przyniosły jej głównie role dziewcząt obdarzonych żywym temperamentem, jak np. Zu­zia ("Mysz kościelna"), Germaine ("Rywale"), Colette ("Bęben"), a przede wszystkim Francoise ("Subretka") i rola tyt. w "Roxy". W ostatnich latach kariery scen. grała m.in. Mechmene Banu ("Legenda o miłości"), Marynię ("Teoria Einsteina").

Bibl.: Grzymała-Siedlecki: Świat aktorski; Lorentowicz: T. Polski s. LXXIII; Dz. łódz. 1959 nr 66; Teatr 1959 nr 9 (Cz. Strzelecki); Akta SPATiF nr 987; Programy, IS PAN.

Ikon.: Fot. w rolach - MTWarszawa, SPATiF.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1765-1965, PWN Warszawa 1973

Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.