teatralna |  filmowa | telewizyjna | radiowa | zawodowa | nagrody | odznaczenia | multimedia

Euzebiusz Luberadzki

aktor, nie żyje
ur. 1911-01-09, Łódź
zm. 1977-08-23, Kraków

Biografia

LUBERADZKI Euzebiusz Tadeusz (9 I 1911 Łódź - 23 VIII 1977 Kraków), aktor. Byl synem Woj­ciecha i Marii L., mężem Anny Luberadzkiej. Skoń­czył w Łodzi gimn. matematyczno-przyrodnicze i grał tam w amat. przedstawieniach organizowanych przez TUR, a także, jak podawał, epizody w T. Miejskim. Po odbyciu dwuletniej służby wojskowej, w 1935 zapisał się do PIST-u, przerwał naukę nie zaliczywszy pierwszego roku. Od 1936 uczestniczył w objazdach Reduty i należał do Instytutu. Podczas II wojny świat. uczył się w tajnym Studio I. Galla w Warszawie (1941-44); od kwietnia 1945 był słu­chaczem wznowionego Studia w Krakowie; na po­kazie uczniów w styczniu 1946 grał Gospodarza w III a. "Wesela". W sez. 1946/47 zaangażowany przez Galla, występował w T. Wybrzeże w Gdyni. W 1947 wrócił do Krakowa; w sez. 1947/48 należał do zespołu Miejskich T. Dramatycznych, choć grał też w T. Wesoła Gromadka. W 1948 zdał ekster­nistyczny egzamin aktorski. W sez. 1948/49 wystę­pował w T. Młodego Widza, nast., do sez. 1952/53 w T. Dramatycznych, w 1953-57 ponownie w T. Młodego Widza, a w 1957-60 w T. Ludowym w Nowej Hucie. Od sez. 1960/61 był aktorem T. im. Wyspiańskiego w Katowicach, nast. (1962-65) T. im. Solskiego w Tarnowie; potem wrócił do Krakowa i do emerytury (od 1 I 1976) należał do zespołu Starego Teatru. Brał udział w programach studyjnych (T. Propozycji w Tarnowie) i klubowych (np. inauguracyjny program klubu SPATiF-u w Kra­kowie "Kariera" wg listów Modrzejewskiej, marzec 1971). Miał dobre warunki zewnętrzne, był aktorem poprawnym, tekst mówił dobitnie i wyraziście, choć brakowało mu nieco sugestywności i temperamentu scenicznego. Do najważniejszych jego ról należały: Sielski ("W małym domku", 1946), Straforel ("Roman­tyczni", 1955), Timur ("Księżniczka Turandot", 1958), Wernyhora ("Sen srebrny Salomei", 1959), Ojciec ("Kar­toteka", 1963), Król Francji ("Wszystko dobre, co się dobrze kończy", 1963), Tomasz Łęcki ("Lalka", 1964).

Bibl.: Almanach 1976/77; Konarska-Pabiniak: Repertuar (tu mylnie nazwisko Luboradzki); O Zespole Reduty s. 414; Sto lat Starego Teatru; Szczepkowska: 20 lat t. na Wy­brzeżu; Wilski: Szkolnictwo; Teatr 1977 nr 25; Akta (tu fot.) i kartoteki, ZASP; Programy (tu m.in. T. Ludowy 1955-60), 1S PAN. Film.: 1974 - Potop (f.).

Nagrania: Role - Red. Dok. Inf. PR.

Źródło: Słownik Biograficzny Teatru Polskiego 1900-1980 t.II, PWN Warszawa 1994

Zdjęcia


Baza danych zawiera informacje o karierach artystycznych, zatrudnieniu zawodowym i nagrodach wszystkich osób związanych twórczo z polskimi teatrami dramatycznymi, muzycznymi, lalkowymi i polskim filmem od roku 1991 do chwili obecnej. Dane wcześniejsze są sukcesywnie uzupełnianie i docelowo w bazie znajdą się wszystkie szczegóły dotyczące życia teatralnego w Polsce.

Od kwietnia 2004 roku baza codziennie wzbogacana jest o artykuły, które ukazują się w polskiej prasie. Artykuły archiwalne pojawiają się stopniowo.

Od września 2014 roku uruchomiliśmy możliwość zamawiania szczegółowej, elektronicznej kwerendy na temat archiwaliów znajdujących się w zbiorach Pracowni Dokumentacji Teatru.

Wiosną 2015 rozpoczęliśmy współpracę z fundacją sedina.pl tworzącą Internetową Encyklopedię Szczecina oraz Państwową Wyższą Szkołą Teatralną im. Ludwika Solskiego w Krakowie.