"Sen nocy letniej" w reż. Moniki Pęcikiewicz w Teatrze Polskim we Wrocławiu i "Babel" w reż. Mai Kleczewskiej w Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Pisze Łukasz Drewniak w Przekroju.
W świecie odrealnionej śmierci i wirtualnej miłości Kleczewska i Pęcikiewicz wierzą, że tylko teatr umożliwia doznanie rzeczywistego przerażenia i odrazy. Monika Pęcikiewicz i Maja Kleczewska zrobiły swoje nowe przedstawienia - jedna sięgnęła po starego Szekspira, druga po świeżą Jelinek. Niby dwa odmienne światy i poetyki, a miałem wrażenie, jakbym oglądał jeden spektakl. Podejrzewam, że obie panie wybrały "Sen nocy letniej" i "Babel" [na zdjęciu] ze względu na ich niebezpieczną pojemność, otwartość tekstów na reżyserskie interpretacje. W "Śnie..." Szekspira śnią się przecież wszystkie rodzaje miłości, odnajdują się wszyscy możliwi kochankowie każdej epoki. A monstrualny językowy chaos "Babel" Jelinek przywołuje grecką formułę nekyi - wywoływania umarłych od początku świata, oddawania im głosu, słuchania nieskończonych złorzeczeń. W obu przedstawieniach główną scenografię stanowią ludzkie ciała. U Pęcikiewicz jeste