Warszawa. Międzynarodowy Weekend Teatru w Dramatycznym

PAMIĘĆ.PLAC DEFILAD #2

50 LAT KARTOTEKI

Druga odsłona projektu Pamięć. Plac Defilad. Nasze działania koncentrować się będą wokół jednego z najważniejszych dla współczesnej polskiej tożsamości utworu teatralnego: Kartoteki Tadeusza Różewicza. 26 marca 1960 roku w Teatrze Dramatycznym miała miejsce prapremiera tego dramatu w reżyserii Wandy Laskowskiej. 50 lat później zapraszamy naszych widzów na następujące akcje, instalacje i zdarzenia:

KARTOTEKA. REKONSTRUKCJA (kurator: Paweł Miśkiewicz) - w Foyer Dużej Sceny Paweł Miśkiewicz zaproponuje teatralne ożywienie mitu Kartoteki.

ZNALEZIONE POD SPODEM (kuratorka: Maria Dębicz) - w zaprojektowanej przez Barbarę Hanicką przestrzeni powstanie "muzeum Kartoteki".

KARTOTEKA. CZYTANIE AUDIOWIZUALNE (kuratorki: Dorota Sajewska, Katarzyna Szustow) - artyści wideo - Anna Baumgart, Anna Molska, Laura Pawela, Piotr Wysocki i grupa SUKA OFF - zaprezentują prace, dla których inspiracją stała się (ponowna) lektura Kartoteki.

Całości projektu będzie towarzyszyć specjalne wydanie naszego czasopisma teatralnego "Dramatika".

***

przestrzenie Teatru Dramatycznego

26, 27, 28 marca

Laboratorium - Debiuty

Premiera 27 marca 2010 roku na Małej Scenie Teatru Dramatycznego m.st. Warszawy im. Gustawa Holouka

W grudniu 2009 roku Krystian Lupa zaprosił do swojego Laboratorium studentów reżyserii krakowskiej Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej. W marcu 2010 zapraszamy na wieczór pod tytułem Laboratorium - Debiuty, na który składają się dwa spektakle przygotowane podczas warsztatu. Młodym twórcom Krystian Lupa postawił warunek: "powinieneś znaleźć ja, z którym się utożsamiasz, które cię wciągnie w głąb albo może które cię udręczy, ujawni niechciane rejony. To ja jest tu bardzo ważne."

Magdalena Miklasz i Tomasz Węgorzewski pracowali nad wybranymi przez siebie współczesnymi tekstami. Podstawą przedstawień stały się głośne i wyjątkowo ważne dla kultury przełomu wieków powieści: Dlaczego dziecko gotuje się w mamałydze Aglai Veteranyi oraz Poszerzenie pola walki Michela Houellebecqa. Zarówno autobiograficzna historia dziecka w okrutnym świecie cyrku, jak i opowieść o jałowej codzienności, zabójczych frustracji i nudzie dotykają różnych płaszczyzn ludzkiego cierpienia. Teksty Rumunki i Francuza stały się pretekstem do przyjrzenia się chorobie jako stanowi duszy, kondycji współczesnej jednostki.