Kraków. Przed jubileuszem - Salon i poezja w liczbach

Jak wygląda w liczbach Krakowski Salon Poezji - zainicjowany 22 stycznia 2002 r. przez Annę Dymną?

«W pierwszych stu spotkaniach najczęściej teksty czytali: Anna Dymna - 11 razy, Błażej Wójcik - 6, Anna Radwan-Gancarczyk - 5, Anna Polony i Krzysztof Globisz - 4. Łącznie wzięło w nich udział 161 aktorów. W kolejnych stu rekord pobiła Anna Dymna - 18 razy, Natalia Strzelecka czytała 7 razy, Anna Polony, Krzysztof Orzechowski, Jan Kanty Pawluśkiewicz - po 5. Łącznie było to 171 osób. W trzeciej setce - wliczając w to Salon 300., który odbędzie się pojutrze, rekordzistami są: Anna Dymna i Krzysztof Orzechowski - po 12 razy. Dorota Segda - 6, a Beata Malczewska-Starowieyska - 5. Łącznie jest to 115 aktorów; mniej jako że w tej setce interpretowany był Mickiewiczowski "Pan Tadeusz", którego księgi czytali aktorzy pojedynczo, podobnie jak pieśni z poematu Słowackiego "Beniowski".

Spotkaniom w Salonie towarzyszy i muzyka: w pierwszej setce najczęściej grali wiolonczelistka Dorota Imiełowska - 12 razy, inny anioł, skrzypaczka Halina Jarczyk - 7 razy, podobnie pianista Konrad Mastyło. Renata Żełobowska-Orzechowska zasiadła do instrumentu 8 razy, a harfistka Elżbieta Baklarz i pianistka Mariola Cieniawa - po 5. W drugiej setce znów najczęściej towarzyszyli aktorom Konrad Mastyło, Halina Jarczyk - po 10 razy, pianista Jacek Bylica - 9, Dorota Imiełowska - 7. W sumie w pierwszych stu spotkaniach z poezją było to 109 muzyków, w następnej setce - 123.

A sama poezja? Dominowała rodzima; utwory Czesława Miłosza pojawiały się w pierwszych stu spotkaniach 9-krotnie, Wisławy Szymborskiej i Juliana Tuwima - 8-krotnie, a Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego i Adama Mickiewicza - podczas siedmiu spotkań. W setce kolejnej dominowali znów Gałczyński, Miłosz i Szymborska, w trzeciej - Mickiewicz. Przypomnijmy, że 12 ksiąg "Pana Tadeusza" trafiło potem do czytelników "Dziennika Polskiego" w postaci płyt audio.

Dodajmy, że po Salonie w Krakowie powstały jeszcze 22 w Polsce i 4 za granicą - w Dublinie, Sztokholmie, Montrealu i Ottawie.»

e-teatr.pl - wortal teatru polskiego © Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego