Warszawa. "Suchy Dok" w Instytucie Teatralnym

Scenariusz i reżyseria: Marcin Wierzchowski

Obsada:

Wojciech Kalarus

Maria Maj

Gabriela Muskała

Agnieszka Podsiadlik

Muzyka: Michał Litwiniec

Rainer Maria Rilke przytacza w "Maltem" opowieść o chorującym królu Karolu VI, któremu pielęgniarze nocą zdzierali z ciała wgniłą we wrzody koszulę, by odkryć "na jego piersi rozropiałą ranę, w której ugrzązł żelazny amulet, ponieważ go co noc przyciskał całą siłą swojej żarliwości."

Te słowa Rilkego rzucają światło - lub cień - na powracającą cyklicznie w historii Polski debatę wokół krzyża. Czy tym, którzy krzyż z żarliwością w swoją pierś wciskają, bliżej jest do choroby czy świętości? Kim są ci, którzy próbują go z ich ciała usunąć: pielęgniarzami czy świętokradcami? Czy wreszcie usuwanie krzyża z własnego ciała jest przejawem słabości, tchórzostwa, zdrady, czy przeciwnie?

Scenariusz trzeciej odsłony projektu powstał na podstawie tekstów:

Wyrok Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w sprawie Lautsi przeciwko Włochom

Włodzimierz Kalicki, Z krzyża zdjęci - Gazeta Wyborcza DF 98 (27/4/2009)

Jacek Hug-Bader, Madonny Polskie - Gazeta Wyborcza DF 50 (24/12/2009)

Paweł P. Reszka, Dziewica konsekrowana - Gazeta Wyborcza DF 13 (07/04/2008)

Monika Stelmach, Apostata z Olecka - Gazeta Wyborcza DF 25 (26/6/2006)

Wojciech Tochman, Bóg zapłać - Gazeta Wyborcza DF 50 (24/12/2009)

Dekonstrukcja męskości - wywiad Katarzyny Bielas z Dorotą Nieznalską. Gazeta Wyborcza Wysokie Obcasy (16/11/2002)

Suchy dok ruszył w listopadzie 2009 roku. Inspiracją była antologia reportażu wydana przez Instytut Reportażu i wydawnictwo Czarne "20. 20 lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła". Wśród autorów zbioru znaleźli się najlepsi polscy autorzy gatunku m.in. : Anna Fostakowska, Katarzyna Surmiak-Domańska, Artur Pałyga, Jacek Hugo-Bader, Wojciech Tochman.

Każda następna edycja to inny temat, autorzy, z każdą zmierzy się inny reżyser.

Teatr, który chce opisywać świat, może się wiele od reportażu nauczyć. Albo po prostu skorzystać z jego osiągnięć. Reportaż, jako materiał literacki spektaklu, albo sposób odreagowania zdarzeń i wydarzeń. Warszawski Suchy Dok dokumentuje przemiany, czasem błahe, czasem fundamentalne. Nadaje ton dyskusji.

Piotr Gruszczyński

Jest rok 2009. Stocznie w Polsce ulegają likwidacji lub przechodzą restrukturyzację, tymczasem z dala od morza Nowy Teatr otwiera Suchy Dok - przestrzeń, gdzie artyści związani z teatrem wezmą na warsztat "jednostki" pływające po mętnych wodach naszej rzeczywistości.

Marcin Liber, kurator cyklu

Wstęp wolny

Partnerzy:

Instytut Reportażu, Instytut Teatralny