Chodzi o płodozmian wrażeń

- Dzięki reakcjom publiczności sam mogę zrozumieć to, co zrobiłem. Postrzegam w ogóle ten proces, który szumnie nazywa się życiem zawodowym, jako rodzaj ciągłego uczenia się. To jest jak z pływaniem czy jazdą na rowerze. Nie można nauczyć się reżyserowania teoretycznie. Dlatego pracuję dużo i wciąż jestem ciekawy jak dziecko - mówi JAN KLATA.