Warszawa. Druga odsłona projektu Suchy Dok w IT

Suchy dok ruszył w listopadzie 2009 roku. Inspiracją była antologia reportażu wydana przez Instytut Reportażu i wydawnictwo Czarne "20. lat nowej Polski w reportażach według Mariusza Szczygła". Wśród autorów zbioru znaleźli się najlepsi polscy autorzy gatunku m.in. : Anna Fostakowska, Katarzyna Surmiak-Domańska, Artur Pałyga, Jacek Hugo-Bader, Wojciech Tochman.

Każda następna edycja to inny temat, autorzy, z każdą zmierzy się inny reżyser.

Teatr, który chce opisywać świat, może się wiele od reportażu nauczyć. Albo po prostu skorzystać z jego osiągnięć. Reportaż jako materiał literacki spektaklu, albo sposób odreagowania zdarzeń i wydarzeń. Warszawski Suchy Dok dokumentuje przemiany, czasem błahe, czasem fundamentalne. Nadaje ton dyskusji.

Piotr Gruszczyński

Jest rok 2009. Stocznie w Polsce ulegają likwidacji lub przechodzą restrukturyzację, tymczasem z dala od morza Nowy Teatr otwiera Suchy Dok - przestrzeń, gdzie artyści związani z teatrem wezmą na warsztat "jednostki" pływające po mętnych wodach naszej rzeczywistości.

Marcin Liber

Suchy Dok#2

Druga odsłona projektu Suchy Dok. Czytanie performatywne.

Zawieszenie broni (na ramieniu), fistaszki i schnące pranie. Izrael, Palestyna, Polska, wojna z terroryzmem, apartheid, antysemityzm...

W polskiej wyobraźni zbiorowej nie ma stabilnej opowieści o współczesnym Izraelu. W tyglu sądów, opinii mieszają się historyczne nie-pewniki, sentyment do powstańczej mitologii intifady, współczucie i jastrzębia mentalność, wrażliwość na okupację i bezwzględność wiary w gospodarczy postęp.

Czy konflikt między Izraelczykami a Palestyńczykami ma podłoże etniczne, religijne, a może ekonomiczne? Jak wygląda życie na terytoriach okupowanych, a jak w bogatych miastach narażonych jednak na zamachy bombowe?

Odpowiedzi poszukamy w tekstach dwojga autorów: Joanny Rajkowskiej, artystki wizualnej, która swój dziennik z pobytu w Jenin na Zachodnim Brzegu i innych miastach publikowała na łamach strony internetowej Krytyki Politycznej; oraz Pawła Smoleńskiego, reportera średniego pokolenia, który poświęcił Izraelowi cykl reportaży ogłaszanych na łamach Gazety Wyborczej.

Igor Stokfiszewski

Wykorzystane teksty:

Joanna Rajkowska

"blog z Palestyny", www.krytykapolityczna.pl.

Paweł Smoleński

"Arab strzela, Żydzi się cieszą", Gazeta Wyborcza 16.07.2009

"Ile krwi za jednego fistaszka", Duży Format 27.04.2009

"Israel już nie frunie", Duży Format 03.10.2005

"Haszem i Dawid w jednym stali domu", Gazeta Wyborcza 04.04.2009

Reżyseria:

Wojtek Klemm

Aktorzy:

Ewa Dałkowska

Andrzej Konopka

Marta Malikowska-Szymkiewicz

Rozalia Mierzicka

Jacek Poniedziałek

Muzyka:

Adam Świtała

Dramaturgia:

Igor Stokfiszewski

Kurator projektu:

Marcin Liber

Radio Euro o Suchym Doku:

http://www.polskieradioeuro.pl/ZobaczCoSlychac.aspx?fld=20090921133756&fl=2009113006131431&type=video&date=2009-11-30

Projekt Nowego Teatru, który powstaje we współpracy z Instytutem Reportażu oraz Instytutem Teatralnym.