Choć nie posiada żydowskich korzeni, których byłby świadom, Zadara uważa kulturę polsko-żydowską- za część swojego dziedzictwa - o spektaklu" Bat-Yam Tykocin" oraz artystycznej drodze Michała Zadary pisze Eli Epstein-Deutsch w Swarthmore Bulletin w Filadelfii.
"Wieżowce i pustka," mówi Zadara, polski reżyser teatralny, absolwent Swarthmore z 1999 roku, siedząc na przeciwko mnie, z cienkim papierosem w ręku, wskazując na warszawski pejzaż widoczny z okien kawiarni. Chyba wiem o co mu chodzi. Czuję niepokój wywołany wolną przestrzenią w samym sercu miasta, otoczoną pompatyczną architekturą epoki stalinizmu i hotelami ze szkła porozrzucanymi wokół stacji kolejowej. Jednak gdy Zadara zaczyna opowiadać o "Bat Yam-Tykocin", swojej najnowszej produkcji, wydaje się, że owe dwa słowa znaczą coś więcej. "W następstwie zagłady potężnej części populacji Żydów w czasie drugiej wojny światowej powstała gigantyczna pustka," opowiada Zadara. "Przed powstaniem Izraela w Polsce żyła największa społeczność żydowska w Europie - trzy miliony osób, dziesięć procent całej populacji. Pół miliona w samej tylko Warszawie." Zmagania Polaków z ową pustką w kraju niegdyś zaludnionym przez kulturę żydowsk