"Homo Polonicus" w reż. Janusza Opryńskiego i Witold Mazurkiewicza w Teatrze Centralnym (Teatr Provisorium i Kompania Teatr) w Lublinie. Pisze Łukasz Drewniak w Dzienniku - Kulturze.
"Homo Polonicus" z lubelskiego Provisorium jest jak lepki, brudny sen o polskim grzechu i pysze. W chorej, rozdętej złymi myślami głowie bohatera spotykają się wszystkie nasze narodowe wady. Styl książki Piwowarskiego jest zapatrzony w Rzewuskiego, Iwaszkiewicza, Gombrowicza, Żeromskiego. Bohaterem jest "xiążę Stanisławczyk": pijak, zawistnik, zbrodniarz i kłamca, któremu śni się, że zostanie królem Polski. Ale marzenia o koronie będą płonne, póki sąsiad Niemiec kłuje w oczy nowinkami technicznymi w gospodarstwie. Żyd-pachołek Grajcawer cygani na pieniądzach, żona zdradza z guwernerem. I tylko brat w piciu i rozpuście Piotr Piotrowicz Słupcyn, carski urzędnik, jest lustrzanym odbiciem postawy Stanisławczyka. Dobiegają końca lata 40. XIX wieku, a w zaborze rosyjskim pławi się w najlepsze duch sarmacji. W wydobytej ze smolistego majaku przestrzeni scenicznej działa czwórka aktorów, reszta postaci to kukły i rekwizyty. Jesteśmy w medycznym "theat