powiększwersja do drukupoleć znajomemu

Warszawa. Monika Krzywkowska w cyklu "Piękni czterdziestoletni" online

Instytut Teatralny zaprasza na kolejne spotkanie w ramach cyklu "Piękni czterdziestoletni". 30 maja o godz. 19 Michał Smolis porozmawia z aktorką teatralną, filmową i serialową Moniką Krzywkowską.

Spotkanie - podobnie jak było to w przypadku kwietniowej rozmowy z Adamem Woronowiczem - przeniesiemy do internetu. W sobotę o godz. 19:00 jego zapis wideo pojawi się tutaj, na kanale YouTube oraz na fanpage'u Instytutu Teatralnego na Facebooku. Opowieści, jak zwykle, towarzyszyć będą archiwalne materiały ikonograficzne - zdjęcia i filmy. Do rozmowy zaprosimy również gości specjalnych, których wspomnienia i refleksje być może skierują ją na mniej oczywiste tory.

Monika Krzywkowska

Absolwentka warszawskiej Akademii Teatralnej (1997). Aktorka Teatru im. Bogusławskiego w Kaliszu, scen warszawskich: Teatru Współczesnego i Teatru Studio oraz gościnnie: Teatru Narodowego, Ateneum, Sceny Prezentacje.

Debiutowała rolą w przedstawieniu "Opętany" według Leśmiana (1998) w Teatrze Ateneum w Warszawie. Występowała w przedstawieniach, m.in.: Agnieszki Glińskiej, Iwony Kempy, Macieja Englerta, Jacka Poniedziałka, Romualda Szejda, Jarosława Tumidajskiego, Artura Tyszkiewicza, Bartłomieja Wyszomirskiego, Krzysztofa Zaleskiego. Zagrała m.in: Julię w "Romeo i Julii" Shakespeare'a (1998), Marię w "Chorobie młodości" Brűcknera (1999), Śmierć w "Krwawych godach" Lorki (1999), Lidię Pawłownę w "Barbarzyńcach Gorkiego" (2000), Dziewczynę w "Imieniu" Fossego (2001), Pannę Grudównę w "Bambini di Praga" wg Hrabala (2001), Grażynę-rozwodniczkę we "Wniebowstąpieniu" wg Konwickiego (2002), Księżniczkę Francuską w "Straconych zachodach miłości" Shakespeare'a (2003), Panią Lebrun w "Napisie" Sibleyrasa (2005), Hankę w "Norymberdze" Tomczyka (2006), Baśkę i Dzidzię w "Wagonie" wg Nowakowskiego (2007), Katarzynę Teremin w "Tereminie" Zelenki (2007), Annę Wojnicew w "Sztuce bez tytułu" Czechowa (2009), rolę tytułową w "Moralności pani Dulskiej" Zapolskiej (2011), Leni w "Sądzie Ostatecznym" Horvátha (2012), Kierowcę, Kobietę, Szatniarkę w "Dwojgu biednych Rumunach mówiących po polsku" Masłowskiej (2013), Raniewską w "Wiśniowym sadzie" (2013), Mamę Bogusia i Panią z telewizji w "Jak zostałam wiedźmą" (2014) Masłowskiej, Lenny Magrath w "Zbrodniach serca Henley" (2018), Annę w "Nim odleci" Zellera (2018), Caroline w "Kuchni Caroline" Bettsa (2020).

Wystąpiła w przedstawieniach Teatru Telewizji, m. in.: "Naszym mieście", "Dzwonach", "Lalku", "Skize", "Czwartej siostrze", "Sandrze K.", "Pamiętniku z powstania warszawskiego", "Pieniądzach i przyjaciołach", "Słowie honoru", "Stygmatyczce", "Czarnobylu". "Czterech dniach w kwietniu", "Najweselszym człowieku".

Zagrała w filmach, m.in.: "Pan Tadeusz", "Życie jako śmiertelna choroba przenoszona drogą płciową", "Suplement", "Kobieta, która pragnęła mężczyzny", "#Wszystkogra", "Serce nie sługa", "Kobieta sukcesu" oraz serialach telewizyjnych, m.in.: "Dom", "M jak miłość", "Samo życie", "Ekstradycja III", "Ekipa", "Wszystko przed nami", "Piąty stadion", "Skazane", "Druga szansa", "Za marzenia", "Odwróceni. Ojcowie i córki", "39 i pół tygodnia".

Laureatka , m.in.: II nagrody aktorskiej za rolę Marii w "Chorobie młodości" na 39. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (1999), Grand Prix za rolę w przedstawieniu Teatr TV "Czwarta siostra" Janusza Głowackiego na III Krajowym Festiwalu Teatru PR i Teatru TV "Dwa Teatry" (2003), Nagrody aktorskiej za rolę Anny Wojnicew w przedstawieniu "Sztuka bez tytułu" na 50. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (2010), Nagrody "Feliks Warszawski" w kategorii: pierwszoplanowa rola żeńska za rolę Dulskiej w "Moralności Pani Dulskiej" (2012), Grand Prix, nagrody dla zespołu wykonawców przedstawienia "Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku" na 54. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych (2014).

---

PIĘKNI CZTERDZIESTOLETNI

Cykl "Piękni czterdziestoletni" to comiesięczne spotkania z twórcami, których sceniczny debiut przypadł na przełom XX i XXI wieku. To rozmowy z pokoleniem artystów, wchodzących do zawodu już po transformacji ustrojowej, z przedstawicielami generacji, której dokonania zmieniły i zmieniają oblicze polskiego teatru.