powiększwersja do drukupoleć znajomemu

Łódź. Nie żyje Joanna Stasiewicz

28 kwietnia zmarła Joanna Stasiewicz, aktorka związana przez ponad 25 lat z Teatrem Arlekin. Pogrzeb odbędzie się odbędzie się w środę (6 maja) o godz. 12.30 na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ulicy Sopockiej w Łodzi.

Z ogromnym bólem przyjęliśmy wiadomość o śmierci, koleżanki ze studiów części naszego zespołu aktorskiego, wspaniałej aktorki teatralnej i głosowej, a także lalkarki Joanny Ignaciuk - Stasiewicz. Cały zespół Teatru Andersena przekazuje wyrazy współczucia rodzinie, bliskim i zespołowi Teatru Lalek Arlekin w Łodzi, gdzie pracowała od 1984 roku.

Jej charakterystyczny głos jest rozpoznawalny dla wielu pokoleń - była jednym z ulubionych głosów filmowych produkcji dla dzieci, programów edukacyjnych czy filmów animowanych, realizowanych w dawnym łódzkim Semaforze i w TVP. To ona była małym pingwinem Pik-Pokiem, jednym z Trzech Misiów, czy lektorem Supełkowego Abecadła.

Joanna Stasiewicz była absolwentką Wydziału Lalkarskiego Akademii Teatralnej w Warszawie. Pracowała w Arlekinie od 1984 do 2010 roku. Miała na swoim koncie blisko sto ról wysoko ocenianych przez publiczność i krytykę. Do jej najwybitniejszych należały te w "Ludowej Szopce Polskiej" w reżyserii Stanisława Ochmańskiego, w wielokrotnie nagradzanym na świecie "Co z tego wyrośnie" - autorskim spektaklu Wojciecha Wieczorkiewicza, a także w "Trzech muszkieterach", "Carmen" czy w "Historii o żołnierzu". Zdobyła dziesiątki nagród aktorskich, w tym główne nagrody na Międzynarodowych Festiwalach Teatrów Lalek.

Aktorka współpracowała także z Teatrem Małym w Manufakturze. To tutaj powstał specjalnie dla niej wyprodukowany spektakl "Ja, Edith Piaf" - wg scenariusza Mieczysława Gajosa i reżyserii Aliny Skiepko-Gielniewskiej. W roli Edith Joanna ukazała całe spectrum swojego talentu jako aktorka nie tylko lalkowa, ale i dramatyczna wybornie śpiewając wielkie piosenki "francuskiego wróbelka".

Joanna kochała życie. Przegrała walkę z rakiem, w której wspierali ją także Państwo - jej publiczność. Do końca walczyła, aby móc pracować i żyć pełnią życia.