Nostalgiczna premiera w "Kubusiu". Nie ma mowy o nudzie i powtarzalno¶ci

"Pod adresem marzeń" Elżbiety Chowaniec i Marka Zákostelecký'ego w reż. Marka Zákostelecký'ego w Teatrze Lalki i Aktora Kubu¶ w Kielcach. Pisze Maciej Wadowski w Gazecie Wyborczej - Kielce.

«W interesującą podróż po historii swojej siedziby zabiera nas w najnowszym spektaklu kielecki Teatr Lalki i Aktora "Kubuś". Choć sztuka jest adresowana do dzieci od 7. roku życia, to dla dorosłych jest to interesująca propozycja.

Najnowszą premierę spektaklu "Pod adresem marzeń" w kieleckim Teatrze Lalki i Aktora "Kubuś" przygotowali dramatopisarka Elżbieta Chowaniec i czeski reżyser Marek Zakostelecky.

I zabrali widzów w podróż przez historię kamienicy przy kieleckiej ulicy Dużej 9.

To sentymentalny, ale też bardzo zabawny spektakl.

Wycieczkę w przeszłość zaczynamy w 1800 roku. Historię kamienicy oglądamy jak interesujący, kolorowy serial historyczny, oczywiście zaadaptowany na potrzeby teatru dla dzieci.

Jego bohaterami są m.in. Janusz Kurtyna, światowej sławy śpiewaczka operowa, Jasiek czy w końcu Stefan Karski, twórca i pierwszy dyrektor Kubusia.

Historie podawane są w postaci marzeń, które udało się spełnić przy Dużej 9.

Ta wyprawa również w przeszłość Kielc wypada bardzo interesująco. Nie ma mowy o nudzie i powtarzalności. Twórcy zrealizowali, tak jak mówił reżyser Marek Zakostelecky na konferencji przed premierą, każdą historię w trochę innym stylu.

Na scenie występuje siedmioro aktorów kieleckiego Kubusia. Ciężko kogoś wyróżnić. Wszyscy wypadają bardzo dobrze. Całość spektaklu udanie dopełnia nostalgiczna i rozmarzona muzyka Słowaka Martina Husovskiego. Uwagę zwracają także kostiumy, zwłaszcza obsługi hotelowej.

Choć spektakl jest adresowany do młodszych widzów, to polecam to przedstawienie również dorosłym kielczanom.

Poznawanie historii własnego miasta poprzez dobrą zabawę to doskonałe połączenie.

A kieleckiemu teatrowi pozostaje życzyć, żeby za dwa lata przeniósł się do nowej siedziby, do budynków dawnego więzienia przy ul. Zamkowej i tam pisał kolejne rozdziały swojej historii.»

e-teatr.pl - wortal teatru polskiego © Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego