powiększwersja do drukupoleć znajomemu

Warszawa. Zmarł reżyser Piotr Piaskowski

23 lutego zmarł reżyser Piotr Piaskowski, przez wiele lat związany z polskimi teatrami.

Piotr Piaskowski, urodzony 23 kwietnia 1936 roku w Piotrkowie Trybunalskim, był cenionym i szanowanym reżyserem scen polskich. W roku 1969 ukończył studia wyższe w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Aleksandra Zelwerowicza w Warszawie, uzyskując dyplom z wyróżnieniem. W latach 1969-1974 jako adiunkt PWST na Wydziale Reżyserii, kierowanym wówczas przez Profesora Bohdana Korzeniewskiego, Piotr Piaskowski prowadził wykłady i zajęcia w przedmiocie "współpraca z aktorem", kształtując nowe pokolenie twórców teatru. W tym czasie prowadził również badania naukowe w zakresie zapisu unikalnego doświadczenia spektaklu teatralnego, publikując wyniki swoich prac w czasopiśmie artystyczno-literackim "Dialog".

W roku 1967, reprezentując polski młody teatr niezależny, Piotr Piaskowski został uhonorowany nagrodą indywidualną, jedną z dwóch nagród specjalnych na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym w Nancy (Francja), za reżyserię przedstawienia "Akt przerywany" Tadeusza Różewicza. W jego zespole, z którym reprezentował wówczas Polskę na festiwalu, znaleźli się młodzi wybitni artyści: Jerzy Zelnik, Marian Glinka, Piotr Fronczewski, Maciej Prus i Jerzy Grzegorzewski.

W bogatym dorobku artystycznym Piotra Piaskowskiego znajdują się przedstawienia zrealizowane w latach 1968-1972 na deskach Teatru Dramatycznego w Warszawie, m.in. "Noc Cudów" K. I. Gałczyńskiego, "Śmieszny staruszek" Tadeusza Różewicza oraz inscenizacja "Czarnej komedii" Petera Shaffera z Wiesławem Gołasem, Wojciechem Pokorą i Danutą Szaflarską w rolach głównych. Spektakl był wystawiany ponad 600 razy po swojej premierze w 1969 roku, wpisując się w krajobraz kulturalny stolicy lat 70-tych. W swojej pracy reżyserskiej Piotr Piaskowski współpracował z takimi twórcami dekoracji, jak Jan Kosiński, Xymena Zaniewska czy Daniel Mróz.

Piotr Piaskowski pracował również jako asystent reżysera, m.in. u boku Erwina Axera w 1967 roku ("Pieszo w powietrzu" E. Ionesco). Natomiast w latach 1985-1990 jako asystent reżysera współpracował z Kazimierzem Dejmkiem w Teatrze Polskim w Warszawie, pełniącym wówczas rolę sceny narodowej.