powiększwersja do drukupoleć znajomemu

Przesłanie Mouranda Merzoukiego z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca 2014

"Taniec wypełnia mnie dumą tancerza i choreografa, ale także głęboką wdzięcznością. Stał się moją szansą. Moją etyką, poprzez szlachetność swej dyscypliny. Jest tym dzięki czemu w codzienności odkrywam cały świat".

Międzynarodowy Instytut Teatralny (ITI) z radością informuje, że idąc w ślady takich osobowości jak Merce Cunningham, Maurice Béjart, Anne Teresa De Keersmaeker, czy Sidi Larbi Cherkaoui, autorem przesłania z okazji tegorocznego Międzynarodowego Dnia Tańca został Mourand Merzouki, francuski choreograf i tancerz, dyrektor Centre chorégraphique de Créteil et du Val de Marne oraz zespołu Käfig, a przede wszystkim znany artysta sceny hiphopowej.

Od momentu ustanowienia Międzynarodowego Dnia Tańca w 1982 roku, w dzień urodzin ojca nowoczesnego baletu Jean-Georges'a Noverre'a, 29 kwietnia świętujemy taniec, który w swojej uniwersalności wykracza poza wszelkie bariery polityczne, kulturowe i etniczne.

Międzynarodowy Instytut Teatralny co roku zaprasza wybitnego choreografa lub tancerza o przygotowanie przesłania z okazji Międzynarodowego Dnia Tańca. Jego słowa są tłumaczone na ponad 20 języków i publikowane przez instytucje należące do sieci ITI (ponad 70 ośrodków ITI i liczni partnerzy instytutu) oraz organizacje tańca na całym świecie.

Międzynarodowy Instytut Teatralny pragnie także przyczynić się do popularyzacji krajowych i międzynarodowych inicjatyw podejmowanych w ramach obchodów Międzynarodowego Dnia Tańca. Kulminacja obchodów nastąpi 29 kwietnia w siedzibie UNESCO w Paryżu z udziałem Mourada Merzoukiego, autora tegorocznego przesłania.

***

Mourad Merzouki

Każdy artysta szczyci się swoją sztuką.

Każdy artysta będzie zawsze bronił sztuki, której odkrycie nim wstrząsnęło. Dla tego, co w niej znalazł i utracił i czym usilnie pragnie podzielić się z innymi. To echo głosu, pismo odnalezione, objaśnienie tekstu, który ofiarowuje ludzkości, muzyka, bez której świat przestaje do nas przemawiać, gest, który otwiera podwoje łaski.

Taniec wypełnia mnie dumą tancerza i choreografa, ale także głęboką wdzięcznością. Stał się moją szansą. Moją etyką, poprzez szlachetność swej dyscypliny. Jest tym dzięki czemu w codzienności odkrywam cały świat.

Głęboko intymny, pobudza mnie co dzień energią i wspaniałomyślnością, które są mu właściwe. Jego poezja dodaje mi odwagi.

Czy mam powiedzieć, że bez tańca nie mógłbym istnieć? Bez tej zdolności wyrażania samego siebie, której mi udzielił? Bez tego zaufania, jakie w nim znalazłem, aby przekroczyć lęki i oderwać się od potępionych dróg?

Dzięki niemu pogrążyłem się bez reszty w pięknie i złożoności świata, stałem się obywatelem, zwykłym obywatelem odkrywającym na nowo kody z biegiem spotkań, wierny kulturze hip-hop, która przemienia energię negatywną w energię pozytywną.

Na co dzień taniec jest przedmiotem dumy. Ale ja żyję tą dumą, ona mnie całkowicie absorbuje. Część młodzieży z dzielnic ludowych, która wzrasta w niedosycie, rozgoryczeniu i napięciu traci punkty odniesienia. Oni nie chcą prześnić swojego życia. Jestem im podobny, wszyscy jesteśmy im podobni. Ożywia mnie, może bardziej niż innych, pragnienie, aby służąc im przykładem, pomóc im w spotęgowaniu ich życia.

Czyż społeczeństwo nie wzbogaca się bogactwem każdego z nas?

Kultura, bardziej niż wszelka mowa, skupia i łączy. Miejcie odwagę, podejmujcie ryzyko mimo wszelkich przeszkód i nienawiści, które na pewno napotkacie na swej drodze; piękno świata będzie wam towarzyszyć. Tak jak taniec, który był zawsze przy mnie. Ze swoją szczególną siłą, która ma usunąć różnice społeczne związane z naszym pochodzeniem, aby pozostawić tylko ruch ciał w całej ich ludzkiej prostocie, istot ludzkich powracających do swej prostej ekspresji, wspólnej wszystkim i niezwykłej zarazem.

Kończę cytując słowa René Chara, które mi co dzień przypominają, że nie wolno nikomu pozwolić, aby nas zamykano w roli, która została z góry zapisana.

"Narzucaj swoją szansę, chwytaj swoje szczęście i idź po swoje ryzyko. Patrząc na ciebie, przyzwyczają się."

Przełożył z francuskiego Krzysztof A. Jeżewski

**

Mourad MERZOUKI

(tancerz, choreograf)

Urodził się w Lyonie w 1973 roku i już w wieku siedmiu lat praktykował sztuki wojenne i cyrkowe. W piętnastym roku życia zetknął się po raz pierwszy z kulturą hip-hop i, przez tę kulturę, odkrył swój taniec. Szybko zaczął łączyć tę formę tańca ulicy z innymi stylami, współpracując z takimi artystami jak Maryse Delente, Jean-François Duroure and Josef Nadj.

W roku 1989 założył swą pierwszą grupę artystyczną Accrorap, w której znaleźli się również: Kader Attou, Eric Mezino i Chaouki Sad. Pięć lat później grupa ta wystąpiła na Lyońskim Biennial Dance Festival ze spektaklem Athina, co stało się faktycznym wejściem tańca ulicy na scenę teatralną i wielkim tryumfem artysty.

Kolejną jego własną grupą artystyczną był Käfig, utworzony w 1996. Dzięki temu Mourad Merzouki stworzył odrębne terytorium twórcze, na którym mógł rozwijać swój taniec jako moc wyrażania znaczeń w dialogu między ludźmi.

W styczniu 2006 grupa Käfig ulokowała się na stałe w Espace Albert Camus, w Bron (pod Lyonem). Tam też Mourad Merzouki utworzył festiwal KARAVEL w 2007, a dwa lata później - centrum choreograficzne Pôle Pik. W czerwcu 2009 Mourad Merzouki został dyrektorem centrum choreograficznego w Créteil (Centre chorégraphique de Créteil et du Val de Marne). Tam też do dziś rozwija swoją działalność, kładąc szczególny nacisk na otwarty dialog ze światem. W ciągu 18 lat, Mourad Merzouki stworzył 22 spektakle, a jego grupa artystyczna gra średnio 150 przedstawień rocznie na całym świecie.