Warszawa. Wystawa partytur Krzysztofa Pendereckiego

Wystawa Partytury Krzysztofa Pendereckiego są jak abstrakcyjne obrazy. Można się o tym przekonać w Salach Północnych Teatru Wielkiego.

«W katalogu do tej ekspozycji Monika Małkowska napisała: "Od początków XX stulecia sztuki wizualne i muzyka jak się ze sobą zeszły - to już nigdy na dobre się nie rozstały. W tym historycznym kontekście można spojrzeć na partytury Krzysztofa Pendereckiego jak na obrazy. Albo jak na formę wizualnej ekspresji podyktowaną przez malarski instynkt, który kompozytor w sobie... zagłuszył muzyką".

To, co w Salach Północnych Teatru Wielkiego prezentuje Galeria Opera, nie jest oczywiście malarstwem inspirowanym muzyką jak w twórczości Wasyla Kandinsky'ego czy Paula Klee. To czysty, surowy zapis muzyki. Krzysztof Penderecki w pracy kompozytorskiej używa różnokolorowych flamastrów, oprócz tradycyjnego zapisu nutowego stosuje własne symbole i tajemnicze szyfry.

Na wystawę wybrano fragmenty partytur jego 12 utworów. Tych najsłynniejszych jak "Kosmogonia", "Diabły z Loudun", "Polskie Requiem", "Te Deum", "Credo", "Siedem bram Jerozolimy" czy Symfonia "Wigilijna". Każdy z nich prezentowany jest w innej oprawie kolorystycznej, wszystkie natomiast z muzycznym tłem. Będzie bowiem można posłuchać fragmentów tych kompozycji. Przy niektórych utworach są dedykacje Krzysztofa Pendereckiego dla artystów.

Oddzielną część stanowi prezentacja VIII Symfonii "Pieśni o przemijaniu" skomponowanej do poezji niemieckiej, a będącej bardzo osobistą refleksją nad przyrodą i upływem czasu. Tu obok kartek z partytury można obejrzeć szkice kompozytora kreślącego układ drzew w jego słynnym ogrodzie w Lusławicach.

Jak każdej wystawie w Galerii Opera, tak i tej ekspozycji towarzyszy specjalna książeczka dla dzieci. Tym razem jest to bajka Róży Ewy Fabjanowskiej "O Krzysiu, który słyszał więcej" z ilustracjami Andrzeja Wieteszki, wprowadzająca również w tajniki zawodu kompozytorskiego, a ozdobiona m.in. sympatycznym wizerunkiem Krzysztofa Pendereckiego.»

e-teatr.pl - wortal teatru polskiego © Instytut Teatralny im. Zbigniewa Raszewskiego