Warszawa. "Plan lekcji" w Bemowskim Centrum Kultury

Kojarzona z Kantorem szkolna klasa w "Planie lekcji" ożywa śmiechem wariata i mnogością kolejnych obrazów - wspomnień - szkolnych historyjek, lekkich i sentymentalnych, ale i gorzkich w smaku.

Trzech dorosłych mężczyzn po latach ponownie znajduje się w szkole. Siedząc w ławkach uczestniczą w znanych wszystkim lekcjach - biologii, gimnastyki... Wykorzystując najprostsze rekwizyty - jabłka, balony, książki - bawią się w przywoływanie młodzieńczej, szkolnej beztroski.

Szkoła jest w tym spektaklu metaforą wszystkich doświadczeń, które nas formują. A może deformują? Zabawa w wycieczkę w przeszłość jest i śmieszna i nostalgiczna i smutna. Szkolna ława nie jest idealną krainą dzieciństwa, to także terytorium codziennych walk emocji, zakazów, rozkazów, strachów i fobii. To w niej dotykają nas pierwsze miłości, szaleństwa, okrucieństwa i traumy kolegów.

Odgrywana bez słów historia, ukazywana w kolejnych obrazach-wspomnieniach - zamknięta jest w trzech szkolnych ławkach - obszarach zwykłych czynności i sztubackich żartów. Aktorzy uczą się i żyją oddzielnie, pochłonięci własnymi wspomnieniami i tylko na chwilę przebiegają wąskimi pomostami do sąsiedniej ławki - szkolnej pułapki. W niej knują, łobuzują, rozśmieszają, przeżywają rozterki i porażki, dzielą się wspólną kanapką - kreują historie celebrując precyzję sztuki aktorskiej w geście i sytuacji.