II Międzynarodowy Festiwal Teatralny WARSZAWA CENTRALNA "Migracje"

Podręczny przewodnik festiwalowy

10-12.09 - Projekt Pilotażowy

TURISTA (Reżyseria: Thomas Harzem)

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska; Fundacja Rozwoju Teatru "NOWA FALA", Warszawa, Polska

15-16.10

PLAC : APOKALIPSA (Reżyseria: Michael Marmarinos)

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

18-31.10

COMMUNITAS (Aernout Mik)

Amsterdam, Holandia; Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

19-20.10

CHÓR MYLI SIĘ POTWORNIE / EIN CHOR IRRT SICH GEWALTIG (tekst i reżyseria: René Pollesch),

Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz, Berlin, Niemcy

21.10 i 23.10

AZYL FRYDERYK - DORAŹNA POMOC I WYPOCZYNEK / FRYDERYK RETREAT - EMERGENCY HELP

AND REST (koncepcja i realizacja: Stefan kesson, Linn Hilda Lamberg, Erik Berg)

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska; Fundacja Propaganda, Warszawa, Polska; Poste Restante,

Sztokholm, Szwecja

22-23.10

GLISSANDO (scenariusz i reżyseria: Christian Garcia)

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska; B000M - Christian Garcia, Lozanna-Berlin, Szwajcaria-Niemcy

24.10

GŁĘBOKO NA PIĘĆ SĄŻNI MÓJ OJCIEC LEŻY / FIVE FATHOMS DEEP MY FATHER LIES (Juliana Snapper)

Los Angeles, Stany Zjednoczone

27-28.10

PIEKŁO NA ZIEMI / HELL ON EARTH (choreografi a i reżyseria: Constanza Macras)

Dorky Park, Berlin, Niemcy

29-30.10

ADAM DUCH / ADAM GEIST (reżyseria: Lilach Dekel-Avneri)

Tmuna Theater, Tel Awiw, Izrael; Goethe-Institut Tel Aviv, Tel Awiw, Izrael

31.10

TRZY KOLORY: NIEBIESKI, BIAŁY, CZERWONY / DREI FARBEN: BLAU, WEISS, ROT (reżyseria: Johan Simons)

Münchner Kammerspiele, Monachium, Niemcy

10-14.11 i 16.11 - Aneks

KLUB POLSKI (reżyseria: Paweł Miśkiewicz)

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

PREMIERA

MIGRACJE K ALENDARIUM SPEKTAKLI

Repertuar może ulec zmianie. Aktualny i pełny program Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego WARSZAWA CENTRALNA 2010: "Migracje" na stronie www.warszawa-centralna.eu.

ADAM DUCH / ADAM GEIST

Tmuna Theater, Tel Awiw, Izrael; Goethe-Institut Tel Aviv, Tel Awiw, Izrael

reżyseria: Lilach Dekel-Avneri

Izraelska apokalipsa

Po śmierci matki Adam Duch udaje się w apokaliptyczną podróż. W poszukiwaniu własnej drogi i miejsca podejmuje liczne próby rozpoczęcia życia na nowo.

Wybory młodego człowieka za każdym razem okazują sie jednak niewłaściwe.

Adam Duch to sceniczny manifest młodego pokolenia, a zarazem krytyczna refl eksja o dzisiejszym społeczeństwie. Polityczna wrażliwość i wyobraźnia niemieckiej dramatopisarki Dei Loher spotyka sie tu z rzeczywistością współczesnego Izraela. Na scenie zderzają się kultury, wyznania, narody i języki.

Adam Duch z Tel Awiwu to bardziej dźwiękowo-wizualno-aktorska instalacja niż przedstawienie. Dzięki energetycznej obecności aktorów i pulsującemu rytmowi hebrajskiej mowy powstaje kalejdoskop intymnych, czasem wyimaginowanych sytuacji, których tragikomiczny wymiar wciąż odsyła do realnej polityki.

AZYL FRYDERYK - DORAŹNA POMOC I WYPOCZYNEK / FRYDERYK RETREAT - EMERGENCY HELP AND REST

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska; Fundacja Propaganda, Warszawa, Polska;

Poste Restante, Sztokholm, Szwecja

koncepcja i realizacja: Stefan kesson, Linn Hilda Lamberg, Erik Berg

Żałoba i melancholia

Tymczasowy azyl otwiera swoją działalność w jawnych i ukrytych przestrzeniach Teatru Dramatycznego. W zakres oferowanych usług wchodzą: ucieczka od problemów życia codziennego, możliwość wyciszenia, a także stworzenie przestrzeni do refl eksji nad śmiercią i towarzyszącą jej rozpaczą.

Każdy z gości Azylu Fryderyk po osobistej konsultacji z personelem zakładu określi czas i cel swojego pobytu. Wizyta trwać może od 2 do 12 godzin. W razie potrzeby azylantowi zostanie przydzielone łóżko. Podczas pobytu gość poddany zostanie serii działań indywidualnych i grupowych, przybliżających go do istoty żałoby i melancholii. "Nie damy ci lekarstwa, ale możemy zaoferować schronienie i chwilę wytchnienia" - zapewniają twórcy.

Inspiracją dla Azylu Fryderyk stał się los Fryderyka Chopina - wyniszczająca ciało gruźlica, zakończona bolesną śmiercią artysty.

Projekt realizowany jest przy wsparciu Urzędu m.st Warszawy oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

CHÓR MYLI SIĘ POTWORNIE / EIN CHOR IRRT SICH GEWALTIG

Volksbühne am Rosa-Luxemburg-Platz, Berlin, Niemcy

tekst i reżyseria: René Pollesch

Konsumpcja fi lozofi i

Napęd świata to seks i pieniądze. Jak w takich warunkach korzystać z wartości, które wyróżniały europejską kulturę przez wieki - z moralności umocowanej w religii, z wielkich fantazji historycznych, utopii społecznych? A może dzisiejsza konsumpcja to tylko zaspokajanie prymitywnych potrzeb i wypełnianie pustki produktami bez treści? Skąd bierze się nasza duchowa nędza? I gdzie leży prawda?

Niemiecki reżyser odrzuca krytykę kapitalizmu. Nie przygląda się jednostce, lecz akcesoriom, które stały się dziś odpowiednikami osobowości. Bada modne teorie, nasze kolejne (również seksualne) wcielenia i sprawdza, jak głęboko można zanurzyć się w powierzchowności. Z właściwym sobie poczuciem humoru René Pollesch i jego kongenialne aktorki z Sophie Rois w roli wielokrotnej, w towarzystwie francuskich szansonistów oraz chóru kobiet w strojach, będących kolażem teatralnych kostiumów i nigeryjskich tkanin, tworzą queerowy teatr w stylu wielkiej lewicowej opery.

AERNOUT MIK COMMUNITAS

Amsterdam, Holandia; Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

Inscenizowana wspólnota

Tłum uwięziony w Pałacu Kultury i Nauki. Ludzie w różnym wieku, o różnym statusie społecznym i pochodzeniu. Kobiety i mężczyźni, warszawiacy i przyjezdni, turyści i lokalna mniejszość wietnamska. Tłum jest w stanie wzburzenia, przemieszcza się w napięciu i rozchodzi po przestrzeniach Pałacu. Okupacja obejmuje teatr, korytarze, sale koncertowe i konferencyjne w całym budynku. Nie wiadomo jednak, co wywołało to napięcie, jakie są przyczyny wzburzenia.

Communitas to inscenizowany dokument fi lmowy, który penetrując pompatyczne wnętrza Pałacu Kultury i Nauki, odsłania uwikłanie polityki w teatr i teatru w politykę.

Projekt realizowany jest przy wsparciu The Netherlands Foundation for Visual Arts, Design and Architecture

GLISSANDO

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

scenariusz i reżyseria: Christian Garcia

Nienapisana opera Chopina

Rok 2010, Teatr Dramatyczny: muzycy z Lozanny, performerzy z Berlina i Paryża oraz młodzi aktorzy z Warszawy przejmują twórczość i biografi ę Fryderyka Chopina. W ich rękach muzyka romantycznego kompozytora nie jest skazana na obumierającą tradycję, lecz staje się źródłem nowych narracji muzycznych i narracji o samej muzyce, także współczesnej. Sama postać Chopina, jego życie i choroba skonfrontowane zostały z tragiczną biografi ą gitarzysty i współtwórcy Pink Floyd - Sydem Barretem.

Współcześni artyści przekształcają utwory Fryderyka Chopina i wspólnie tworzą dzieło, którego Chopin sam nigdy nie stworzył - operę Glissando. Glissando to technika polegająca na płynnym przejściu przez wszystkie dźwięki możliwe do zagrania na danym instrumencie. Dla twórców opery w Dramatycznym to również artystyczna swoboda w przechodzeniu z muzyki klasycznej do współczesnej. Swoiste "ślizganie się" po konwencjach, sposobach ekspresji aktorskiej i performerskiej. Glissando to wielka migracja gatunków - muzyczna odyseja przez wieki, epoki, style, obrazy i refl eksje.

Projekt realizowany przy wsparciu Ville de Lausanne, Canton Vaud, Pro Helvetia - Fondation suisse pour la Culture, Loterie Romande, Pour-cent culturel Migros, Fondation Ernst

Göhner, Fondation Artephila

JULIANA SNAPPER GŁĘBOKO NA PIĘĆ SĄŻNI MÓJ OJCIEC LEŻY / FIVE FATHOMS DEEP MY FATHER LIES

Los Angeles, Stany Zjednoczone

Migracje żywiołów

Juliana Snapper - klasycznie wykształcona sopranistka - uprawia jedną z najbardziej ekstremalnych form body artu. Szukając granic artystycznych form wyrazu, eksploruje możliwości aparatu głosowego na styku wody i powietrza. Bada formy operowe i tworzy ich eksperymentalne przetworzenia.

Głęboko na pięć sążni mój ojciec leży to multimedialna opera, której rytm wyznaczają dźwięk i ruch, rozkosz i ból, intensywność emocji i dyscyplina ciała. Razem z artystką i towarzyszącym jej chórem staniemy się uczestnikami podwodnego rytuału, który jeden jedyny raz wydarzy się na i w basenie w Pałacu Młodzieży.

Co przyniesie bezwzględna walka ciała ludzkiego z żywiołem wody? Czym okaże się dla widza egzorcyzmowana przez artystkę jej osobista trauma? Czy wstąpimy do rzeczywistości ukrytej pod powierzchnią? I co tam odnajdziemy?

Podręczny przewodnik festiwalowy

24.10 22-23.10 18-31.10 19-20.10 21.10 i 23.10 29-30.10

MIGRACJE OPI SY S PEK TAKLI

Podręczny przewodnik festiwalowy

KLUB POLSKI

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka, Warszawa, Polska

reżyseria: Paweł Miśkiewicz

Kultura samotnych mężczyzn

Wielka Emigracja to jedno z największych duchowych doświadczeń Polaków, fundament dla ukształtowania polskiej tożsamości nowoczesnej. Emigracja popowstaniowa to również bezprecedensowe w Europie zjawisko "kultury samotnych mężczyzn" - przebywających poza krajem poetów i żołnierzy. Jak myśleli i co czuli? Jak reagowali na nową rzeczywistość i jak próbowali ją uwewnętrznić? Jak dochodzili do świadomości bycia emigrantami i jak stan ten sami określali?

Fantazmaty polityczne i emigracyjna codzienność, sekciarstwo i religijne szaleństwa, cielesne i duchowe perwersje zakonników, skandaliczne upadki wielkich bohaterów i zwykłych żołnierzy, choroby, nędza, nałogi, uzależnienia To drugi biegun walki Mickiewicza ze Słowackim o rację stanu i rangę sztuki, tragicznych losów Chopina i Norwida, religijnych zrywów Towiańskiego.

W Klubie Polskim po raz pierwszy na scenie obok wielkich romantycznych poetów i bohaterów stają bezimienni, zapomniani, wykluczeni. Poeci i prorocy. Oszuści i mistyfi katorzy. Mesjasze ludzkości i liberałowie. Narodowcy i katolicy. Kim my właściwie jesteśmy?

PIEKŁO NA ZIEMI / HELL ON EARTH

Dorky Park, Berlin, Niemcy

choreografi a i reżyseria: Constanza Macras

Postkolonialna tolerancja

Więcej imigrantów z Turcji niż Niemców. Wciąż obecne konfl ikty religijne i narodowościowe. Nierozwiązane kwestie społeczne. Przez lata tłumione i ukrywane.

Pozory tolerancji, przemoc, brak edukacji i socjalizacji. Oto berlińska dzielnica eukölln. Miejsce-problem.

Mieszkająca w Berlinie argentyńska choreografka Constanza Macras zaprosiła do współpracy tamtejszą młodzież. Taniec klasyczny i breakdance, etnodisco i muzyka na żywo, historie życia codziennego opowiadane wprost lub zapośredniczone przez oko kamery - oto tworzywo spektaklu. Rozwibrowanym od emocji językiem młodzi dorośli przedstawiają siebie, badają swoją nie do końca zdefi niowaną tożsamość, pokazują, jak w stale buzujących od napięć środowiskach imigranckich radzą sobie z kulturową niejednorodnością.

Piekło na ziemi to opowieść o dojrzewaniu - o wspólnych wszystkim ludziom marzeniach i nadziejach, ale też o dyskryminacji i lokalnych ograniczeniach.

PLAC : APOKALIPSA

Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka

reżyseria: Michael Marmarinos

Archiwum czasu i przestrzeni

"Historia to pamięć na poziomie zbiorowym, pamięć zaś to prywatna percepcja historii" - tak zakreśla pole swoich zainteresowań reżyser spektaklu. I pyta: Jak pracuje ludzka pamięć? Czy opowiadanie to jedyny sposób jej przeżywania? A co z ciałem? Czy można poprawiać pamięć? Ile znaczy życie jednego człowieka w historii społecznej kraju? Jak człowiek staje się archiwum czasu i przestrzeni? Ten przewodnik po pamięci, ciele, społeczeństwie i polityce ma swoje źródło w Małej Apokalipsie Tadeusza Konwickiego i historii bezimiennego bohatera, "wybranego" przez los na akt samospalenia pod Pałacem Kultury i Nauki. Na miejsce swojego eksperymentu Marmarinos wybiera więc centralny budynek Warszawy oraz Plac Defi lad - przestrzeń mniej partykularną, bardziej otwartą na doświadczenie zbiorowe.

Badając prywatne życie - człowieka, aktora, mieszkańca Warszawy, obywatela - pragnie uczynić widzialną historię, ramę, w jakiej żyjemy. Pomóc ma nam w tym chór, ciało zbiorowe, będące podświadomością społeczeństwa. Na ciele chóru odczytywać możemy kody życia zbiorowego - zasady natury, społeczeństwa, historii, polityki.

TRZY KOLORY: NIEBIESKI, BIAŁY, CZERWONY / DREI FARBEN: BLAU, WEISS, ROT

Münchner Kammerspiele, Monachium, Niemcy

reżyseria: Johan Simons

Rewolucje życia codziennego

Jak wprowadzić w prywatne życie ideały zjednoczonej Europy? I czy w ogóle warto to robić? Czy polityka zawsze musi determinować pojedyncze istnienie?

Co kryje się za pozornie trywialnymi historiami życiowymi? Jaką rewolucję może przynieść śmierć zwykłego człowieka?

Wdowa po wybitnym kompozytorze próbująca uwolnić się od przeszłości i kłamstw, nieudacznik z Polski w czasie transformacji ustrojowej, modelka u progu dorosłości i doświadczony, zgorzkniały sędzia na emeryturze. To bohaterowie Trzech kolorów. Przypadek, który pozwoli im się spotkać, nazwać można przeznaczeniem.

Wybitny holenderski reżyser po raz kolejny (po Dekalogu) sięga po scenariusz filmowy Kieślowskiego i Piesiewicza. Simons nie konkuruje jednak z fi lmem.

Wykorzystuje kino Kieślowskiego, by przywrócić teatrowi jedną z jego podstawowych funkcji - możliwość opowiadania przez konkretne istnienia historii uniwersalnych. I ujawnić w życiu pojedynczego człowieka archetypy ludzkiej kondycji i emocjonalności.

TURISTA

Fundacja Rozwoju Teatru "NOWA FALA"; Teatr Dramatyczny m.st. Warszawy im. Gustawa Holoubka

reżyseria, adaptacja, scenografi a, kostiumy: Thomas Harzem

Obóz w centrum miasta

Biały Człowiek podróżuje i zdobywa. Oznacza. Wbija fl agi. Robi zdjęcia. Trofea. Zasady. Dyscyplina. Regulamin. Odpowiednie mówienie. Odpowiednie patrzenie. Komunikacja. Prawa i obowiązki. Najważniejszą umiejętnością jest orientacja. Żadnych nieoczekiwanych ruchów. Zgubienie się oznacza śmierć. Stoisz w czyjejś przestrzeni, korzystasz z czyjegoś czasu. Wieje ciepły wiatr z Zachodu. Czy spłonie las?

Wypełnić formularz. Wyznaczyć odpowiedni teren. Skonstruować obóz w granicach miasta. Nadać mu kształt. Ustalić język. Wcielić się. Nie czekać. Obóz Turista to stan wyjątkowy, zaproszenie do tymczasowej nieobecności, trwającej dokładnie tyle, ile potrzeba, aby niczego nie opuścić. Do teatru, który uciekając od teatralności, musi ją potwierdzić. To obóz, którego najważniejszym celem jest bycie obozem.

Rezerwacja biletów od 15 września 2010.

BILETY MOŻNA KUPIĆ:

w kasie Teatru Dramatycznego

poniedziałek-piątek: 12.00-15.00, 16.00-20.00

sobota: 16.00-20.00

niedziela (tylko w dniu spektaklu): 16.00-20.00

tel. 22 656 68 44 begin_of_the_skype_highlighting              22 656 68 44      end_of_the_skype_highlighting, 22 656 68 65

kasa@teatrdramatyczny.pl

zakup biletu w teatrze gwarantuje cenę podstawową

bilet zakupiony poza siedzibą teatru zawiera marżę dystrybutora zewnętrznego.

Projekt realizowany przy wsparciu Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej, Austriackiego Forum Kultury w Warszawie i Ambasady Niemiec w Warszawie

FESTIWAL WSPÓŁFINANSOWANY JEST ZE ŚRODKÓW MINISTERSTWA KULTURY I DZIEDZICTWA NARODOWEGO ORAZ FUNDACJI WSPÓŁPRACY POLSKO-NIEMIECKIEJ