EN

1.04.2009 Wersja do druku

Młodzi, rozhisteryzowani

"Fragmenty dyskursu miłosnego" Rolanda Barthesa są resztą miłos­nego języka, który pozostał zakochanemu podmiotowi. Podmiot ten jest samotny i musi mówić. "Fragmenty..." nie są więc czymś, co jest niepełne, niedokończone. Przeciwnie, są nadmiarem - dyskursem zakochanego, który nie może popaść w milczenie. To nieustanna mowa. A teatr ciężko znosi nadmiar słów. Radosław Rychcik, zabierając się do reżyserii tekstu Barthes'a w Teatrze Dramatycznym, rozpoczął próbę otwartą, która nie ma końca, bo jest histeryczna. I my, widzowie, bierzemy udział w tej miłosnej histerii - stajemy się częścią miłosnej relacji, która staje się niemożliwa do zniesienia. Obraz się rozpada. Rozpad jest jednak trwały i po dłuższym czasie histeria zaczyna uwierać. Roznamiętnieni aktorzy nie potrafią ograć oszczędnej scenografii Łukasza Błażejskiego i ma się wrażenie, że gubią się w natłoku słów, które wypowiadają - momentami poza rozumieniem. Dziwi

Zaloguj się i czytaj dalej za darmo

Zalogowani użytkownicy mają nieograniczony dostęp do wszystkich artykułów na e-teatrze.

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się.

Źródło:

Materiał nadesłany

Exklusiv nr 4

Data:

01.04.2009

Realizacje repertuarowe